ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΚΛΕΙΔΙ



Οφείλω να ομολογήσω ότι λίγοι ασχολούνται με το παιδικό θέατρο και ακόμα λιγότεροι το υπηρετούν σωστά. Υπάρχουν πολλές παραστάσεις κι όμως λίγες είναι αυτές που ξεχωρίζουν.

Σήμερα, έστω και λίγο καθυστερημένα, θέλω να σας μιλήσω για μια παιδική παράσταση που ανέβηκε στο θέατρο Ηλιούπολης από μια ομάδα ηθοποιών που πραγματικά με έκανε να καταλάβω το δύσκολο έργο αυτών των ανθρώπων.

Πρόκειται για «Το μυστικό κλειδί» της Πηνελόπης Δέλτα που ανέβασαν το καλοκαίρι σε μια περιοδεία σε όλη την Ελλάδα ο Φώτης Σπύρος, ο Νίκος Χρηστίδης, η Φιλίτσα Καλογεράκου, η Μελίνα Σπετσιέρη,η  Νίκη Λειβαδάρη και ο Γιάννης Παπαθανασίου.

Σε θεατρική διασκευή του Φώτη Σπύρου και του Νίκου Χρηστίδη αλλά με αγάπη, σεβασμό στο κείμενο, με ζωντανή μουσική και ευρηματικά σκηνικά, κοστούμια και μαγικούς φωτισμούς, θεωρώ ότι ήταν μια από τις ωραιότερες παιδικές παραστάσεις έχω δει μέχρι τώρα.

Παρακολούθησα την παράσταση στην Ηλιούπολη και πρέπει να ομολογήσω τον αγώνα αυτών των ανθρώπων. Μα δεν είναι μόνο ηθοποιοί, είναι και σκηνοθέτες και ηχολήπτες και εργάτες…Ναι και εργάτες, λουσμένοι στον ιδρώτα να μεταφέρουν ένα ολόκληρο παραμύθι στους δικούς τους ώμους και λίγη ώρα μετά να μεταμορφώνονται στους ήρωες της παράστασης και να παίζουν σχεδόν δύο ώρες ακούραστοι. Ο Φώτης Σπύρος ανεπανάληπτος να μετακινείται συνεχώς στη σκηνή και να νομίζεις ότι πετάει. Η Φιλίτσα Καλογεράκου όπως πάντα καταπληκτική στο ρόλο της μαμάς βασίλισσας που μας ταξιδεύει με την μαγική φωνή της. Ο Νίκος Χρηστίδης και ο Γιάννης Παπαθανασίου επίσης αεικίνητοι να αλλάζουν κοστούμια και ρόλους σε κλάσματα δευτερολέπτου να μεταμορφώνονται. Η Μελίνα Σπετσιέρη, η βασιλοπούλα, μας έκανε να την αντιπαθήσουμε και το πέτυχε και να την συμπαθήσουμε τελικά με την ωραία απόδοση του ρόλου της. Και τέλος η Νίκη Λειβαδάρη με τα ωραία της κοστούμια έβαλε τη δική υπογραφή στο ρόλο της.

Στο φινάλε όλοι οι ηθοποιοί κατέβηκαν από τη σκηνή, ενώθηκαν με τα παιδιά και τα παρέσυραν σε ένα τρελό τραγούδι. Και εκείνη τη στιγμή γίναμε κι εμείς παιδιά και σηκωθήκαμε και τραγουδήσαμε μαζί τους. Αυτή θεωρώ είναι η επιτυχία της παιδικής παράστασης, να μπορεί να παρασύρει και τους μεγάλους.

Μετά το πέρας της παράστασης όλοι οι συντελεστές με ένα τεράστιο χαμόγελο στα χείλη τους, μας υποδέχτηκαν όλους για να ένα χαιρετισμό, μια φωτογραφία και πραγματικά αναρωτήθηκα που το έβρισκαν το κουράγιο!

Φώτη, Φιλίτσα, Νίκο, Γιάννη, Μελίνα και Νίκη πραγματικά σας το όφειλα αυτό το ευχαριστώ! Δηλώνω συμπαραστάτης σας σε κάθε δουλειά σας και σας ευχαριστώ που με κάνατε έστω και για λίγο παιδί!

«Ο ΦΟΡΤΟΥΝΑΤΟΣ» ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΜΠΡΟΝΤΓΟΥΑΙΗ


Ο θίασος «ΑΔΡΑΧΤΙ» παρουσιάζει  φέτος στο θέατρο «ΜΠΡΟΝΤΓΟΥΑΙΗ» το λογοτεχνικό αριστούργημα της Κρητικής λογοτεχνίας «Ο ΦΟΡΤΟΥΝΑΤΟΣ» του ΜΑΡΚΟΥ-ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΦΩΣΚΟΛΟΥ σε σκηνοθεσία και διασκευή του Γιώργου Παπαευσταθίου.
Πρόκειται για μία από τις τρεις σωζόμενες κωμωδίες της Κρητικής λογοτεχνίας τη περίοδο της Αναγέννησης.
Μετά τη τεράστια απήχηση που είχαν τα έργα «ΣΤΑΧΟΜΑΖΩΧΤΡΑ» του Α. Παπαδιαμάντη, το Σμυρνέϊκο παραμύθι «ΤΟ ΧΑΜΑΛΑΚΙ», «ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΛΩΡΗΣ» του Α. Καρκαβίτσα και «Ο ΤΡΟΜΑΡΑΣ» του Γ.Βιζυηνού, ο θίασος «ΑΔΡΑΧΤΙ», συνεχίζει τη πορε
ία του στη πολιτιστική μας παράδοση, μιας και στις μέρες μας, η διάσωση αυτής της παράδοσης είναι αναγκαία περισσότερο από ποτέ. Ένα έργο γεμάτο Ελλάδα, Κρητικούς παραδοσιακούς χορούς, γεμάτο μουσικές και χρώματα του τόπου μας. Μέσα από τη φετινή μας παραγωγή, περνάμε τα μηνύματα της αγάπης, της αλληλεγγύης, αλλά κυρίως το μήνυμα της γονεϊκής αγάπης και της ελπίδας Την ελπίδα που ποτέ δεν πρέπει να χάνουμε και να προσπαθούμε πάντα να φτάνουμε στους στόχους μας. 
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Ο Φορτουνάτος, είναι ένας νεαρός, ερωτευμένος με μία όμορφη Κρητικοπούλα, τη Πετρονέλλα. Μεγαλωμένος, όχι από τον πραγματικό του πατέρα, έχει μεγαλώσει με ηθικές αξίες, γνώση, και δικαιοσύνη. Την κοπελιά που αγαπά, τη ζητά για νύφη ο πλούσιος, αλλά κατά πολύ μεγαλύτερός ηλικιακά γιατρός του νησιού, ο οποίος έχει χάσει τον μοναχογιό του πολύ μικρό σε μία επιδρομή των κουρσάρων.
Η μάνα της κοπελιάς, δέχεται, ελπίζοντας έτσι ότι η κόρη της θα ζήσει μέσα στα πλούτη. Με το ισχυρό μήνυμα της γονεϊκής αγάπης ανάμεσα σε ανατρεπτικές καταστάσεις, κωμικές στιγμές, μα πάνω από όλα η μοίρα, που ποτέ δεν γνωρίζεις πως θα σου τα φέρει, στο τέλος αποδεικνύεται, ότι ο Φορτουνάτος είναι το χαμένο παιδί του γιατρού και έτσι παντρεύεται τη κοπέλα που αγαπά. Όλα αυτά, σε μία παράσταση γεμάτη γέλιο, ανατροπές, ήθη και έθιμα του τόπου μας, παραδοσιακούς Κρητικούς χορούς, μία παράσταση γεμάτη Ελλάδα!
ΜΑΡΚΟΣ-ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ (1597-1662).
Κρητικός ποιητής, ενετικής καταγωγής. Πολύ καλός γνώστης της ιταλικής και της λατινικής γλώσσας, έζησε στον Χάνδακα της Κρήτης (σημερινό Ηράκλειο) στα χρόνια της πολιορκίας του από τους Τούρκους. Εκείνη την περίοδο έγραψε την κωμωδία με τίτλο "Φορτουνάτος", η οποία διακρίνεται για το σατιρικό της πνεύμα καθώς και για την απεικόνιση ηθών και εθίμων της εποχής. Το έργο, βασίζεται σε μια ερωτική ιστορία και διανθίζεται με κωμικούς διαλόγους και ανατρεπτικές σκηνές.  Η πρώτη έκδοση του έργου έγινε το 1922 από τον Στέφανο Ξανθουδίδη.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 
Κείμενο-Θεατρική μεταφορά: Γιώργος Παπαευσταθίου 
Χορογραφίες: Δήμητρα Γρατσιούνη 
Σκηνογραφία - Ενδυματολογία: Θίασος ΑΔΡΑΧΤΙ
Μουσική επιμέλεια: Άγγελος Αντωνιάδης 
Σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαευσταθίου 
Σχεδιασμοί φωτισμών: Βασίλης Πλατάκης 
Οργάνωση παραστάσεων: Άγγελος Αντωνιάδης- Θοδωρής Παπαδόπουλος
Επιμέλεια προγράμματος - αφισών: Νικήτας Κοτροκόης 
Ηχογράφηση τραγουδιών & μίξη: Planet REC studio
Παίζουν οι ηθοποιοί: 
Γιώργος Παπαευσταθίου 
Όλγα Πρωτονοταρίου
Μύριαμ Χρονόπουλου 
Σπύρος Βαρβαγιάννης
Δανάη Μιχοπούλου
Χρήστος Μαραθιάς
Πάνος Τσαλιγόπουλος
Γιώργος Αντωνόπουλος
Στους χορούς συμμετέχει ο:
Κωνσταντίνος Κυριαζόπουλος
Στα τραγούδια συμμετέχουν οι: 
Παναγιώτης Παπαευσταθίου , Γιάννης Λέκκας
Για να διοργανώσετε τις παραστάσεις σας, απευθυνθείτε:
ΑΓΓΕΛΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ    Τηλ.: 210 77.74.629   & 210 77.58.952
ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ   Τηλ.: 210 77.54.382   Fax: 210 77.58.952 

Παραγωγή: Θίασος «ΑΔΡΑΧΤΙ» 
 Η παράσταση τελεί υπό την αιγίδα του Ομίλου για την Unesco Πειραιώς&Νήσων


Η Νανά Παλαιτσάκη στο Ζάππειο!


Στην Όαση του Ζαππείου σήμερα η Νανά Παλαιτσάκη θα συνομιλήσει με τους αναγνώστες της και θα υπογράψει τα βιβλία της.
Σας περιμένουμε λοιπόν!

"ΟΣΑ ΟΙ ΨΥΧΕΣ ΔΕΝ ΛΗΣΜΟΝΟΥΝ" της Δήμητρας Παναρίτη


Οπισθόφυλλο

Ο Πέτρος Αποστόλου, επίκουρος καθηγητής Αστροφυσικής, μέσα από την πραγματικότητα της ωμής βίας που στιγμάτισε την παιδική του ψυχή, ήρθε σε σύγκρουση με τα  συναισθήματά του και κατάφερε να γνωρίσει καλύτερα τη βαθύτερη πλευρά του εαυτού του.

Τα γεγονότα που τον συγκλόνισαν στην παιδική ηλικία τον βρήκαν απροετοίμαστο, με την ψυχή να αιμορραγεί. Η νέα ζωή μετά τις απώλειες τού υποσχόταν δυνατές συγκινήσεις και αλλαγές που θα οδηγούσαν σε αναζητήσεις και θα δοκίμαζαν τα όριά του. Ο δρόμος του δεν ήταν στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά γεμάτος με αγκάθια. Εκείνος είχε χρέος να τα απομακρύνει και ν’ ανακαλύψει τον ανώτερο εαυτό του και την αλήθεια του υλικού κόσμου που θα μοιραζόταν και με τις υπόλοιπες ψυχές.

Γιατί υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που γεννήθηκαν για να είναι ξεχωριστοί. Όσα δεν ξέχασαν τους έκαναν πιο δυνατούς. Είναι γεννημένοι για ν’ ανάβουν τη σπίθα της ελπίδας όταν τρεμοσβήνει από τις δοκιμασίες, και να ζουν ελεύθεροι.




Λίγα Λόγια για την συγγραφέα

Η Δήμητρα Παναρίτη γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Άργος. Τα τελευταία χρόνια ζει με την οικογένειά της στη Νίκαια Αττικής. Το «Όσα οι ψυχές δεν λησμονούν» είναι το πρώτο της μυθιστόρημα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΔΗΜΗΤΡΑ!!! 

"Η ΦΩΝΗ ΜΕΣΑ ΜΟΥ" του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη


Οπισθόφυλλο

Μία; Μόνο μία; Μακάρι, Θεούλη μου, αν υπάρχεις και μ’ ακούς, μακάρι λέω, να ήταν μόνο μία. Αυτή η απαίσια, η μπάσα, η βραχνή, η υστερική, η άγνωστη και ταυτόχρονα τόσο γνώριμη φωνή, μακάρι να ήταν μόνο μία. Θα τη σκότωνα επί τόπου. Θα την είχα διώξει τώρα που μιλάμε. Σίγουρα όμως δεν πρόκειται για τη δική μου φωνή. Η δική μου είναι όμορφη, μελωδική. Κάνει και για ραδιόφωνο. Δυστυχώς δεν είναι μία. Είναι πάρα πολλές οι φωνές που με βασανίζουν τα βράδια –πάντα μετά τα μεσάνυχτα με επισκέπτονται, ξέρουν τι κάνουν– και παρ’ όλα τα χρόνια που έχουν περάσει, ακόμα άκρη δεν έχω βγάλει. Και τα χρόνια δεν είναι λίγα. Βρε λέτε να μην υπάρχει γιατρειά; Ποιος ξέρει…
Αυτό που ζω είναι για γέλια και για κλάματα. Η ζωή μου έχει μετατραπεί σε εφιάλτη ο οποίος μπερδεύεται με τους πραγματικούς εφιάλτες, αλλά σε κανέναν δεν το δείχνω, γιατί φοβάμαι. Αποφάσισα να τα εξομολογηθώ όμως. Όλα. Μεγάλη απόφαση πήρα, το ξέρω. Όχι για να το παίξω «ιστορία», τύπου «κοιτάξτε με, έχω αυτό και ξεχωρίζω», αλλά για έναν και μόνο λόγο. Να πείσω και τους υπόλοιπους που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση μ’ εμένα ότι δεν είναι μόνοι.
 


Λίγα Λόγια για τον συγγραφέα 

Ο Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης γεννήθηκε στο «Αλεξάνδρας» το ’81. Μεγάλωσε στη Νίκαια με άλλα πέντε αδέρφια και δυο υπέροχους γονείς. Στην τρίτη τάξη του Δημοτικού άρχισε να δίνει παραστάσεις Καραγκιόζη κι έναν χρόνο μετά έγραψε την πρώτη του επιθεώρηση, την οποία και ανέβασε στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας. Σπούδασε υποκριτική στον Ίασμο. Έχει γράψει τέσσερις κωμωδίες: «Το Τελευταίο Botox», «Τρεις Τρεις Εννιά», «Δεν είμαι εγώ η Σταχτοπούτα», και την «Diva». Τα τρία παίχτηκαν με επιτυχία. Όσο ζούσε στη Θεσσαλονίκη είχε μόνιμη στήλη στην εφημερίδα Εγνατία. Όταν επέστρεψε στη βάση του, άρχισε να γράφει τους «Μονολόγους» στην City Uncovered. Πολλά κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στο ηλεκτρονικό περιοδικό Πολιτισμός Πολίτης, στο avmag.gr, στο mcnews.gr και στο koukidaki. Έχουν εκδοθεί τα βιβλία του: «Το Τελευταίο Botox και άλλες ιστορίες», «Ερμή...Μη!», «Φόνοι στην Κρυστάλλη. «Η Γριά Βαλίτσα» και «Η φωνή μέσα μου» κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Πνοή.

Καλή επιτυχία Κωνσταντίνε!

"ΑΓΙΟΣ ΑΘΕΟΣ" του Γιάννη Παρασκευόπουλου


Το βιβλίο «Άγιος Άθεος» δεν είναι καινούργιο. Εκδόθηκε το 2010, όμως εγώ κατάφερα να το βρω, γιατί έχει εξαντληθεί, πριν λίγες μέρες. Και πρέπει να ομολογήσω ότι το «ρούφηξα» στην κυριολεξία. Εκείνο όμως που με έκανε να περιμένω τόσο καιρό, περίπου δύο εβδομάδες, για να γράψω αυτές τις λέξεις ήταν η αδυναμια που ένοιωθα και νοιώθω μη φανώ κατώτερη ενός τέτοιου πονήματος.
Θέλω πρώτα απ’όλα να διευκρινίσω ότι δεν είμαι κριτικός, ούτε φιλόλογος, απλά λέω τις σκέψεις μου απλά κι όπως βγαίνουν μέσα από την καρδιά μου.
Ο Άγιος Άθεος λοιπόν είναι μια αληθινη ιστορία όπως μας αποκαλύπτει ο συγγραφέας. Μια υπόσχεση που είχε δώσει στον ήρωά του και κατάφερε να την εκτελέσει. Είναι η ιστορία ενός απλού, καθημερινού ανθρώπου που μέσα από την δύσκολη ζωή του αποφασίζει να κάνει κάτι ριψοκίνδυνο για να σώσει τα παιδιά του από την πείνα.
Προσωπικά πιστεύω ότι ο συγγραφέας εκπλήρωσε την υπόσχεσή του με το παραπάνω και μας έδωσε μια ιστορία που διαβάζεται εύκολα και στην οποία τα συναισθήματα κ ερωτηματικά εναλάσσονται. Η λύπη και η χαρά, η απογοήτευση και η λύτρωση σε ακολουθούν σε όλη τη διάρκεια του διαβάσματος. 
Ο λόγος του συγγραφέα δείχνει απλός, καθημερινός, ίσως γιατί η δημοσιογραφική του ιδιότητα δεν τον εγκαταλείπει, είναι όμως ευπροσήγορος και κατανοητός χωρίς ιδιαίτερες υπερβολές. Απλά και ξεκάθαρα γράφει κι αυτό δημιουργεί στον αναγνώστη μια ιδιαίτερη ευχαρίστηση αλλά και αγωνία για την συνέχεια.
Όσο για τον τίτλο του βιβλίου, αν και με προβλημάτισε αρκετά για το τι θα διαβάσω, σας παραθέτω κάτι από το οπισθόφυλλοτου βιβλίου! «Μη λογαριάζεις ποτέ χωρίς τον ξενοδόχο. Γιατί η ζωή είναι ένα μεγάλο ξενοδοχείο που το πληρώνουμε ακριβά. Κι ο ξενοδόχος είναι ο Θεός. Κουμάντο κάνει αυτός και δεν σου επιτρέπει να του πεις κουβέντα…».  Τα συμπεράσματα δικά σας!
Πρόκεται για ένα καλογραμμένο,  γεμάτο ευαισθησία βιβλίο, που έτσι κι αλλιώς δεν περιμέναμε κάτι λιγότερο από τον Γιάννη Παρασκευόπουλο. Περιμένουμε σύντομα το επόμενο βιβλίο του συγγραφέα.


Το οπισθόφυλλο
Μετά τον εμφύλιο, που άρχισαν οι διαχωρισμοί μεταξύ καλών και κακών Ελλήνων, χειροτέρεψαν τα πράγματα. Βλέπεις, εμείς ήμασταν τα κομμούνια. Και δε μας έδιναν δουλειά, ούτε τα γκάβαλα των γαϊδουριών από τις πόρτες των σπιτιών τους να καθαρίσουμε. Και δεν είχαμε ούτε ένα τοσοδά κομματάκι γης δικό μας, έστω για τάφο. Όσο για γράμματα, άσ' το καλύτερα. Κάποιες τάξεις του δημοτικού, κι αυτές με το ζόρι. Και μήπως ήξερα και καμιά τέχνη; Σκαφτιάς ήμουνα. Έναν κασμά κι ένα φτυάρι μού είχε αφήσει ο συχωρεμένος ο γέρος μου κληρονομιά. Στα είκοσι πέντε μου χρόνια είχα γυναίκα με φουσκωμένη την κοιλιά, δυο μικρά παιδιά, γριά μάνα, ανήλικη αδερφή κι ένα σωρό σκοτούρες. Και δεν είχα ψωμί, δουλειά και στον ήλιο μοίρα. Τι να έκανα... Μια και δυο, τα μάζεψα κι ήρθα στην Αθήνα.
Αυτό το μυθιστόρημα, βασισμένο σε οικογενειακή ιστορία του συγγραφέα, "μιλάει τη γλώσσα την παλιά"... και θα σας γοητεύσει!
"Μη λογαριάζεις ποτέ χωρίς τον ξενοδόχο. Γιατί η ζωή είναι ένα μεγάλο ξενοδοχείο που το πληρώνουμε ακριβά. Κι ο ξενοδόχος είναι ο Θεός. Κουμάντο κάνει αυτός και δε σου επιτρέπει να του πεις κουβέντα. Εκείνο το βράδυ είχα λογαριάσει κι εγώ χωρίς τον ξενοδόχο. Κι ας πίστευα ότι η νύχτα ήταν δικιά μου..."

- Τι συμβαίνει σ' έναν απένταρο εργάτη όταν μπαίνει στην ΠΑΡΑΝΟΜΙΑ;
- Γιατί κρύβεται απ' τα ΠΕΡΙΠΟΛΑ της χωροφυλακής;
- Τι δουλειά έχει στη ΜΑΝΤΡΑ της Παλιάς Κοκκινιάς;
- Για ποιο λόγο τον γυρεύει ένας γείτονας ΞΕΦΤΕΡΗΣ;
- Ποιο ΜΥΣΤΗΡΙΟ κουβαλά στα εσώψυχά του;
- Πόσες ζωές στοιχίζει ο ΑΛΛΗΛΟΣΠΑΡΑΓΜΟΣ του μετεμφυλίου;
- Πώς πολεμά ο αντιστασιακός για τη ΛΕΥΤΕΡΙΑ;
- Μονάχα όσοι πιστεύουν στα ΘΑΥΜΑΤΑ γίνονται και μάρτυρές τους;
- Πόσο απέχει η ΒΛΑΣΤΗΜΙΑ από την προσευχή;
- Κάθε ΑΓΙΟΣ είναι ένας άνθρωπος, σαν όλους μας;
- Τι είδους απαντήσεις στη σύγχρονη ζωή δίνει μια ιστορημένη ΑΛΗΘΕΙΑ;

Με αυτό το βιβλίο, ο συγγραφέας εκπληρώνει την υπόσχεσή του σε έναν άνθρωπο που ήταν στ' αλήθεια ένας "άγιος άθεος".
Κάθε άλλη ομοιότητα με πρόσωπα και γεγονότα της ιστορίας δεν είναι καθόλου συμπτωματική…


Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Γιάννης Παρασκευόπουλος γεννήθηκε στην Παλαιά Κοκκινιά το 1951. Από οκτώ ετών μεγάλωσε στο Χαϊδάρι. Τα τελευταία πέντε χρόνια ζει στο Περιστέρι. Σπούδασε καλές τέχνες και ασχολήθηκε με την καλλιτεχνική διαφήμιση. Από το 1978 ασχολείται με το ραδιόφωνο σαν παραγωγός μουσικών και καλλιτεχνικών εκπομπών. Έχει συνεργαστεί με ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς τόσο στην πρωτεύουσα, όσο και στην επαρχία. Έχει αρθρογραφήσει για θέματα τέχνης και πολιτισμού σε αρκετά έντυπα. Γράφει στίχους και ήδη ορισμενοι έχουν μελοποιηθεί και ερμηνεύονται σε τρεις δισκογραφικές παρουσίες του Τάσου Κατοπόδη και του Παντελή Σούλη. Από το 1998 διδάσκει δημοσιογραφία σε Κέντρα Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ) των Νομαρχιακών Επιτροπών Λαϊκής Επιμόρφωσης (ΝΕΛΕ). Ο Άγιος Άθεος είναι το πρώτο του βιβλίο και αναφέρεται σε αληθινά γεγονότα.  


Γιατί; του Στάθη Νικολαϊδη



Σαν οπισθόφυλλο

Ένας γοητευτικός και πολλά υποσχόμενος νέος φεύγει από την Κωνσταντινούπολη στα μέσα της δεκαετίας του ’70 και φτάνει στην Αθήνα. Μια ελκυστική κοπέλα θα μπει στη ζωή του, αλλά δεν θα είναι και η μοναδική. Οι ήρωες ακολουθούν τον δικό τους δρόμο, που δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα, αλλά με αγκάθια. Θα βρεθούν αντιμέτωποι με πειρασμούς, προκλήσεις και εκπλήξεις. Απρόοπτα γεγονότα στην Κωνσταντινούπολη θα επηρεάσουν την πορεία τους, γιατί η ζωή είναι ρόδα και γυρίζει. Οι συνθήκες αλλάζουν αναπάντεχα, και μαζί μ’ αυτές οι άνθρωποι, που δεν παύουν να αναρωτιούνται «Γιατί;».






Βιογραφικό



Ο Στάθης Νικολαΐδης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Κωνσταντινούπολη. Σε νεαρή ηλικία ήρθε στην Αθήνα. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και συμμετείχε σε πάρα πολλές θεατρικές παραστάσεις και μιούζικαλ, με τα οποία περιόδευσε στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έλαβε μέρος, ως ηθοποιός ή διευθυντής παραγωγής, σε πάνω από εξήντα τηλεοπτικές σειρές, ταινίες μεγάλου μήκους, καθώς και τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές διαφημίσεις. Γνωρίζει αγγλικά, τουρκικά και λίγα γαλλικά. Το «Γιατί;» Είναι το πρώτο του μυθιστόρημα και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.
Συγχαρητήρια Στάθη Νικολαϊδη!