Νίκος Χρηστίδης - Το θέατρο το λατρεύω, το σέβομαι και το φοβάμαι.



Ο Νίκος Χρηστίδης είναι ένας νέος άνθρωπος που χαίρεσαι να μιλάς μαζί του. Επίσης είναι ένας ταλαντούχος ηθοποιός και σκηνοθέτης. Τα Βιβλιομαγειρέματα τον «ανέκριναν» και σας παρουσιάζουν την συνέντευξη του:


1.- Μια ερώτηση που κάνω σε όλους Νίκο είναι πως βρέθηκες στο θέατρο; Πως δηλαδή διάλεξες αυτό το δρόμο;

Νομίζω οτι ήταν κάτι που απο πάντα ήθελα... Όμως δεν τολμούσα να το πω. Είχα έντονη ενασχόληση μ’ αυτό απο μικρός. Απο 5 χρονών πήγαινα σε θεατρική ομάδα κι ανεβάζαμε παραστάσεις. Έτσι, νιώθω πως το θέατρο είναι βαθιά ριζωμένο μέσα μου, αναπόσπαστο κομμάτι μου... Απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου φλέρταρα μαζί του. Στην εφηβεία πρωτοσκέφτηκα να ασχοληθώ επαγγελματικά μ' αυτό. 

2.-Πως αντέδρασε ο κύκλος σου;

Κανένας γονιός δεν λέει στο παιδί του να γίνει ηθοποιός όταν μεγαλώσει. Σίγουρα είχα αντιδράσεις απ’ τους γονείς μου όταν τους είπα οτι θα πάω στη δραματική σχολή. Κι όχι άδικα... Η δουλειά μας έχει τεράστιες δυσκολίες που εμείς βέβαια είμαστε αποφασισμένοι να τις αντιμετωπίσουμε... Αυτό δεν είναι κατανοητό απ’ τον περίγυρο και γι αυτό συνήθως αντιδρούν αρνητικά. Σύντομα όμως το ξεπέρασαν και πλέον με στηρίζουν πάντα.

3.-Έχεις σπουδάσει υποκριτική και σκηνοθεσία. Τι σε έχει σημαδέψει από τις σχολές σου;

Μπορώ να πώ, πως παρόλο που ήμουν κακός μαθητής, πήρα πάρα πολλά πράγματα κι απ’ τις δυο σχολές . Είχα την τύχη να έχω εξαιρετικούς δασκάλους που μου μετέδωσαν ουσιαστική γνώση... το αντικείμενο των σπουδών ήταν διαφορετικό στην κάθε σχολή αλλα ο συνδυασμός τους με βοήθησε να αποκτήσω μια καλή βάση. Εννοείτε πως μια βάση μένει πάντα μια βάση αν δεν την εξελίξεις. Προσπαθώ να εξελίσσομαι καθημερινά.


4.- Έχεις παίξει σε πολλές θεατρικές παραστάσεις και σε πολύ γνωστά έργα. Θες να μας μιλήσεις λίγο για το θέατρο;

Το θέατρο για μένα είναι μια απ τις σημαντικότερες μορφές τέχνης. Κι είμαι περήφανος που γεννήθηκε στη χώρα μου! Γίνονται πολλές καλές παραστάσεις στην Ελλάδα κι έχουμε πολλούς αξιόλογους εργάτες του θεάτρου που θα ήθελα κάποια στιγμή να τους μοιάσω. Προσωπικά το λατρεύω, το σέβομαι και το φοβάμαι. Όπως και να’ χει βρίσκω πάντα την ευκαιρία να το έχω στην καθημερινότητά μου είτε ως ηθοποιός είτε ως θεατής. 



5.- Έχεις συμμετοχές σε Θέατρο, τηλεόραση και κινηματογράφο. Ποια είναι η μεγάλη σου αγάπη;

Είναι και τα τρία κομμάτι της δουλειάς μας... με ενδιαφέρουν όλα το ίδιο και μπορώ να τα αγαπήσω και τα τρία. Αυτό που με ενδιαφέρει κυρίως είναι να ασχοληθώ με ένα καλό πρότζεκτ που θα το πιστέψω και θα θέλω να το κάνω. 

6.- Θα ήθελες να θυμηθείς κάποια καλή ή κακή στιγμή στην μέχρι τώρα πορεία σου;

Υπήρξαν μέχρι τώρα πολλές καλές αλλα και πολλές κακές. Γι αυτό προτιμώ να αποθηκεύω τις εμπειρίες στο πίσω μέρος του μυαλού μου και να ονειρεύομαι τα επόμενα.

7.- Τώρα που σε βρίσκουμε;

Αυτή την περίοδο ετοιμάζομαι να φύγω για μια μεγάλη καλοκαιρινή περιοδεία σε όλη την Ελλάδα με ένα έργο της Πηνελόπης Δέλτα. Πρόκειται για "Το Μυστικό Κλειδί" που διασκευάσαμε με τον Φώτη Σπύρο...  Είναι μια παράσταση για όλη την οικογένεια

8.- Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Τον επόμενη σεζόν θα παίξω έναν πολύ ωραίο ρόλο σε μια ενδιαφέρουσα μουσική παράσταση που πρόκειται να ανέβει σε κεντρικό Αθηναικό θέατρο... δυστυχώς δεν μπορώ να πώ ακόμα λεπτομέριες...


Εμείς του ευχόμαστε να του έρθουν όλα όπως τα θέλει και σύντομα να κατακτήσει την κορυφή!

Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΚΑΛΛΙΑΝΙΔΗΣ στα Βιβλιομαγειρέματα





Ο Στέφανος Καλλιανίδης είναι ένα νέος άνθρωπος που διάλεξε το δύσκολο δρόμο του ηθοποιού. Προικισμένος με πολλά ταλέντα εκτός της υποκριτικής, όπως η γνώση μουσικής και το παίξιμο αρκετών μουσικών οργάνων. Τον συνάντησα σε ένα παιδικό θέατρο και ξεχώρισα αμέσως το πηγαίο ταλέντο του. Έτσι χάρηκα ιδιαίτερα όταν ανταποκρίθηκε στην πρόσκλησή μου για μια συνέντευξη και πρέπει να πω ότι πέρασα μαζί του ένα ευχάριστο δίωρο γεμάτο χιούμορ και πολλά όνειρα, τα οποία του εύχομαι να πραγματοποιήσει.

-  Καλησπέρα Στέφανε και σε ευχαριστώ πολύ που βρίσκεσαι δίπλα μου να κάνουμε μια ωραία συζήτηση. 
-  Καλησπέρα Μαίρη και σε ευχαριστώ για την πρόσκληση.

1.      Πες μου λοιπον, πως βρέθηκες στο χώρο των τεχνών;

Από τότε που άρχισα να αντιλαμβάνομαι τις τέχνες πίστεψα ότι θα είναι κομμάτι της ζωή μου. Νομίζω είναι ένας δρόμος που τον ακολουθείς χωρίς να το καταλάβεις. Είναι σαν να σε κρατάει κάποιος από το χέρι κι εσύ απλά συνεχίζεις μαζί του. Δεν ξέρω με ποιον άλλο τρόπο μπορώ να το εκφράσω.



2.      Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να γίνεις ηθοποιός;

Σίγουρα ο ρομαντισμός που έχεις όταν ξεκινάει όλο αυτό το παραμύθι δεν είναι ο ίδιος και στην συνέχεια. Το να γίνεις είναι εύκολο. Πηγαίνεις σε μια σχολή και παίρνεις το πτυχίο. Η συνέχεια είναι δύσκολη. 




3.      Και αυτή θα ήταν η επόμενη μου ερώτηση. Πόσο εύκολο είναι να μείνεις στο χώρο;  

Είναι πολύ δύσκολο, απλά θα σας πω μια φράση ενός δασκάλου μου, όταν του έκανα μια παρόμοια ερώτηση. Μου απάντησε με τις πράξεις σου δείχνεις ποιος είσαι και με αυτές μένεις σε οποιονδήποτε χώρο.



4.      Με πόσα θέματα έχει να παλέψει ένας νέος ηθοποιός;

Οικονομικά, ψυχολογικά, κοινωνικά, πολιτικά, και το κυριότερο με τον ίδιο του τον εαυτό.



5.      Έχεις δουλέψει κυρίως σε παιδικές παιδικές. Είναι επιλογή σου;

Η αλήθεια είναι ότι το παιδικό θέατρο δεν είναι το θέατρο που θα προτιμούσα να ασχοληθώ για όλη μου την ζωή. Αλλά δεν παύει να είναι θέατρο και με πολύ δύσκολο κοινό. Και πιστεύω ότι όλοι οι ηθοποιοί πρέπει να περάσουν από αυτό το στάδιο γιατί θα μάθουν πολλά για τον εαυτό τους. Επίσης σε αυτό το σημείο επιτρέψτε μου να ευχαριστήσω τον δάσκαλο μου τον κύριο Γιώργο Ροντίδη που μου έμαθε πώς να συμπεριφέρομαι στο παιδικό θέατρο και τον γιο του Ανδρέα που ήταν ο πρώτος που με εμπιστεύτηκε




6.      Τώρα θέλω να μου πεις, ποιος είναι ο αγαπημένος σου ήρωας που θα ήθελες να ερμηνεύσεις και γιατί;

Αγαπημένος μου ήρωας ε; Νομίζω δύσκολη ερώτηση. Δεν έχω κάποιο συγκεκριμένο, απλά είμαι λάτρης του Γαλλικού θεάτρου και κυρίως όλων των μολιερικών ηρώων. Τώρα το γιατί η απάντηση είναι η εξής: Οι συγκεκριμένοι ρόλοι του Μολιέρου είναι τόσο απλοί και καθημερινοί άνθρωποι. Τους βλέπουμε τους αγγίζουμε τους μιλάμε σε καθημερινή βάση. Και η δυσκολία είναι ότι αυτή η απλότητα περιέχει μια τεράστια ψυχολογική σύνθεση.



7.      Που σε βρίσκουμε αυτό το διάστημα;

Αυτό το διάστημα με βρίσκεται σε περιοδεία του θεάτρου Αθηνά, που έχει την έδρα του κοντά στην Πλατεία Βικτωρίας με το έργο ‘’Ο ΦΙΛΆΡΓΥΡΟΣ’’  του Μολιέρου. Μου έδωσε την ευκαιρία η Κυρία Τούλα Ζαχαριουδάκη να ερμηνεύσω έναν πολύ ‘’γλυκό’’ ρόλο θα έλεγα.



8.      Μίλησέ μας για αυτόν τον ρόλο;

Ο Βαλέριος που είναι το φετινό θεατρικό μου όνομα είναι ένας πολύ ρομαντικός τύπος ανθρώπου που για την αγάπη μιας κοπέλας αναγκάζεται, όπως λέει και στο κείμενο, να μπει μέσα στο σπίτι ενός Φιλάργυρου ανθρώπου επειδή αγαπάει την κόρη του. Οπότε κάνει τα αδύνατα δυνατά για τον έρωτα. Και ας μην ξεχνάμε ο Ρομαντισμός έχει μέσα του επανάσταση.



9.      Παράλληλα έχεις ασχοληθεί με το ποντιακό τραγούδι. Πες μας κάτι και γι αυτό.

Η μουσική ήταν στη ζωή μου πολύ πριν μπει το θέατρο. Έχει και αυτή η τέχνη την δύναμή της. Θυμάμαι τον εαυτό μου να κρατάει μια λύρα στα 5 μου χρόνια και το χειρότερο από όλα; Να έχω το θράσος να ηχογραφήσω αυτό που έπαιζα σε μια κασέτα την οποία βρήκα χρόνια μετά σε ένα συρτάρι πεταμένη. Φυσικά δεν έπαιζα λύρα, απλά γρατζουνούσα τις χορδές με μεγάλη αφέλεια.



10.  Πόσα όργανα παίζεις; Έχεις και πτυχίο στη μουσική;

Παίζω ποντιακή λύρα, αρμόνιο και νταούλι επαγγελματικά και λίγο κιθάρα (για μένα και τους φίλους μου). Και επίσης έχω πάρει πτυχίο αρμονίας. 




11.  Είσαι τελικά ένα πολύπλευρο ταλέντο. Ποια είναι τα μελλοντικά σου όνειρα;

Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια. Βρίσκομαι σε συζητήσεις με θεατρικούς παραγωγούς όπως επίσης και με διάφορα ποντιακά σωματεία για κάποιες μελλοντικές δουλειές. Ακόμα δεν έχει σιγουρευτεί κάτι. Σου υπόσχομαι όταν μάθω κάτι θα είσαι η πρώτη που θα σου το πω. (γέλιο)




12.   Και μια τελευταία μου ερώτηση και εύχομαι να μην σε κούρασα. Τι συμβουλή θα έδινες σε έναν νέο ηθοποιό;

Δεν με κούρασες καθόλου. Ίσα – ίσα πέρασα απίστευτα αυτήν την ώρα και θα χαρώ να τα ξαναπούμε. Συμβουλή σε νέο ηθοποιό; Προδίδεις την ηλικία μου δηλαδή; (γέλιο) Εγώ νοιώθω ακόμα πολύ μικρός για τόσο μεγάλη ερώτηση. Αλλά το μόνο που έχω να πω είναι, νομίζω όχι σε ηθοποιό αλλά σε όλους τους νέους συνομήλικους μου: Να κυνηγάνε τα όνειρά τους χωρίς να χάνουν την προσωπική τους ζωή. Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ και εύχομαι και εσένα καλή επιτυχία στις δραστηριότητες σου - που ξέρω ότι είναι πολλές – και στο βιβλίο σου, που το διάβασα και είναι καταπληκτικό.

Η ΕΛΕΝΑ ΓΑΛΗΝΟΥ στα Βιβλιομαγειρέματα



Η αγαπημένη μας Έλενα Γαληνού μας έδωσε την παρακάτω συνέντευξη και την ευχαριστούμε ιδιαίτερα γι αυτό.


1.-Τι σε ώθησε στην συγγραφή;

Ήταν η ανάγκη να πω μια ιστορία με περισσότερα λόγια από ότι μέσα από τους στίχους ενός ποιήματος ή ενός τραγουδιού που έγραφα ως τότε. Κι όταν ξεκίνησα την διαδρομή αυτή, με κέρδισε αμέσως, μαγεύτηκα, κόλλησα, από το πρώτο κιόλας μυθιστόρημα και κατάλαβα πως η πορεία θα είναι μεγάλη. Νιώθω ότι μπορώ να εκφραστώ μέσα από τη λογοτεχνία. Να μιλήσω για ανθρώπους, σχέσεις, ιδέες, κοινωνικά προβλήματα, σωστές ή λανθασμένες συμπεριφορές, ενώ συγχρόνως, μπορώ να πλάσω μια ιστορία με δράση και αγωνία που θα κερδίσει εύκολα τον αναγνώστη μου και θα τον κρατήσει σε ενδιαφέρον. Υπέροχη διαδρομή, δεν ξέρω αν θα την χορτάσω ποτέ.   


2.- Πως νοιώθεις κάθε φορά που βλέπεις ένα βιβλίο σου τυπωμένο;

Συγκίνηση και χαρά. Είναι σαν να έρχεται στο κόσμο ένα ακόμη παιδί σου. Το βλέπεις και το καμαρώνεις. 


3.- Από πού αντλείς τα θέματα σου;

Από πολλά και διαφορετικά πράγματα, που ίσως αρχικά να δείχνουν ασήμαντα, ωστόσο σταδιακά λειτουργούν μέσα μου σαν μαγνήτης και με κάνουν να θέλω να πλάσω ένα μύθο γύρο από αυτά. Άλλοτε μπορεί να είναι ένα σπίτι, ένας τόπος, ένας θρύλος, ιστορικά πρόσωπα, κοινωνικά φαινόμενα και συμπεριφορές ανθρώπων, άλλοτε πάλι, η μόνη πηγή είναι απλά η φαντασία μου. Αυτό που μετράει όμως παραπάνω, είναι ότι οτιδήποτε επιλέξω, θα το εντάξω σε μια ιστορία με ποιητικό λόγο, πολλές ανατροπές και γρήγορη κινηματογραφική ροή.


4.- Ποιοι Έλληνες ή ξένοι συγγραφείς σε έχουν επηρεάσει;

Κατά καιρούς πολλοί και διαφορετικοί. Δεν θα αναφερθώ σε ονόματα. Κάθε συγγραφέας έχει τον δικό του προσωπικό τρόπο να εκφραστεί και να περάσει τις ιστορίες του στον κόσμο, που αξίζει να δεις μέσα από την δική του ματιά, να νιώσεις αυτά που έχει να σου πει και παράλληλα να τα απολαύσεις.  


5.- Οι Έλληνες σήμερα διαβάζουν και τι προτείνεις για την αύξηση της αναγνωσιμότητας;

Στην Ελλάδα, λογοτεχνία διαβάζουν κυρίως οι γυναίκες. Οι άντρες προτιμούν άλλου είδους αναγνώσματα, πολιτικά ή οικονομικά. Ένας σίγουρος τρόπος για να αγαπήσεις το διάβασμα είναι να το έχεις μάθει από παιδί. 


6.- Τι συμβουλή θα έδινες σε κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με το γράψιμο;

Αν αισθάνεται ότι έχει κάτι να πει μέσα απ’ την συγγραφή, να το κάνει. Θα του έλεγα απλά να διαβάζει άλλους συγγραφείς, και αν θέλει να το δει ακόμη πιο σοβαρά, θα βοηθούσαν τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής.



Βιογραφικο συγγραφέως:
Η Ελένη Γαληνού γεννήθηκε στην Αθήνα, κατάγεται από τη Μυτιλήνη και σήμερα κατοικεί στο Μαρούσι. Σπούδασε στη Σχολή Βακαλό Διακοσμητική και Γραφικές Τέχνες και εργάστηκε πάνω στο αντικείμενό της για δέκα περίπου χρόνια. Αρκετά νωρίς φιλοτέχνησε δύο προσωπικές σειρές χιουμοριστικών σκίτσων που έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά. Παράλληλα ασχολήθηκε με τη φωτογραφία, τη ζωγραφική, την ποίηση και τη στιχουργική. Τον Μάιο του 2007 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική της έκθεση ζωγραφικής στο Κέντρο Τέχνης Πανταζίδης με θέμα Σύννεφα. Ακολούθησαν δύο ακόμα ομαδικές εκθέσεις στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, το 2007 και το 2008. Με τη λογοτεχνία ασχολείται αρκετά χρόνια και, επιθυμώντας να εμβαθύνει στην έννοια και την τεχνική του μυθιστορήματος, το 2007 παρακολούθησε μαθήματα δημιουργικής γραφής. Είναι μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Λογοτεχνών. Έχει συμμετάσχει στο συλλογικό έργο Η πόλη φοβάται με το διήγημα …για ένα τσιγάρο! (2013). Έχει γράψει τα μυθιστορήματα Όταν στέρεψε η αντοχή (2013), Πέρα από τις κόκκινες γραμμές (2014) και Ακόμη θυμάμαι (2015). Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα μυθιστορήματά της Όσα δεν έγιναν λέξεις και Μυστική Διαθήκη.

Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΡΤΖΟΣ στα Βιβλιομαγειρέματα




Είχα τη μεγάλη τιμή να πάρω συνέντευξη από τον δάσκαλο Γιάννη Μόρτζο.  Και πρέπει να ομολογήσω ότι είναι ένα υπέροχος και καταδεχτικός άνθρωπος που με συγκίνησε ιδιαίτερα.

Δάσκαλε, είναι τιμή μου που δεχτήκατε να μου δώσετε αυτή την συνέντευξη. Επιτρέψτε μου να σας αποκαλώ δάσκαλο, γιατί το πιστέυω

1.-  Δάσκαλε, πως βρεθήκατε στο θέατρο και ποιες οι πρώτες αντιδράσεις της οικογένειας σας;

Το ένστικτό μου λειτούργησε αυτόματα , θα μπορούσα να πω σήμερα και με οδήγησε στο χώρο του θεάτρου. Η οικογένειά μου δεν με επηρέασε , αλλά στήριξε την επιλογή μου.

2.- Σπουδάσατε στη Σχολή του θεάτρου Τέχνης με δάσκαλο τον Κάρολο Κουν.  Μείνατε μαζί του, ακολουθήσατε τα βήματα κι έχετε γράψει και βιβλία γι αυτόν. Πείτε μας τι θα πει να είναι κανεις μαθητης του Κουν.

Όσοι μαθήτευσαν κοντά στον Κάρολο Κουν στάθηκαν τυχεροί, γιατί είχαν ένα μεγάλο δάσκαλο στη ζωή τους. Το ομολόγησαν όλοι οι σπουδαίοι ηθοποιοί, σκηνοθέτες, εικαστικοί, μουσικοί, που είχαν την ευκαιρία να συνεργαστούν μαζί του. Προσωπικά θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό γιατί θα  είχα σταματήσει ίσως την θεατρική μου αναζήτηση αν μαθήτευα δίπλα σε κάποιον άλλο που δεν θα με έπειθε, όπως με έπεισε και πίστεψα στο μεγάλο δάσκαλο Κάρολο  Κουν


3.- Έχετε παίξει στην τηλεόραση και έχετε κάνει αξιόλογες ταινίες. Θεωρείτε ότι το θέατρο είναι η μεγαλύτερη αγάπη σας;

Το θέατρο είναι ο αγώνας μου , ο σκοπός μου , εκεί βρίσκω τις αξίες της τέχνης και την αναμφισβήτητη προσφορά του στην εξέλιξη της ζωής. Η τηλεόραση είναι ίσως ένα μέσον αναγνωρισιμότητας στο ευρύ κοινό αλλά δεν μπορείς ποτέ να συγκρίνεις αυτά τα δύο και να μην ξεχωρίσεις την αξία της θεατρικής τέχνης από τότε που την ανακάλυψε η αρχαία Ελλάδα.


4.- Μιλήστε μας λίγο για το νέο έργο σας την «Δίκη του Σωκράτη»;

Είναι μια παράσταση ευρηματική δοσμένη με μια νέα ματιά όσον αφορά τα διαλογικά μέρη και την ρηξικέλευθη σκηνοθετική προσέγγιση κι ευχαριστώ την Γιούλη Ζήκου για την συγγραφή και τη σκηνοθεσία της καθώς και τους άλλους πέντε ηθοποιούς που βρίσκονται μαζί μου στη σκηνή. Η Γιούλη Ζήκου μέσα από δυο φοιτητές ένα αγόρι και ένα κορίτσι που συλλέγουν στοιχεία από το διαδίκτυο για την διπλωματική τους εργασία με θέμα η Δίκη του Σωκράτη και  φέρνουν από το βάθος του χρόνου έναν μαθητή του Σωκράτη και έναν δικαστή που είχε ψηφίσει υπέρ του Σωκράτη μέσα από τις ερωτήσεις - απαντήσεις τους εξελίσσει δραματουργικά τη Δίκη κάνοντας εύληπτα τα μηνύματα του έργου και στον μέσο θεατή. Έκανε σπουδαία δουλειά.


5.- Θέλετε να θυμηθείτε κάποιες καλές και κακές στιγμές της καριέρας σας;

Η διαδρομή μου στο θέατρο ήταν και είναι δύσκολη, αλλά οι περισσότερες στιγμές ήταν λυτρωτικές και ικανοποιητικές θα μπορούσα πω.  Δύσκολες ήταν οι στιγμές που έτυχε να έχω κάποιους κακούς συνεργάτες που τους χαρακτήριζε η στενή επαγγελματική τους διάθεση χωρίς όραμα και χωρίς συναδελφικότητα.

6.- Τελικά δάσκαλε «Ηθοποιός σημαίνει Φως;»

Ηθοποιός σημαίνει φως όταν μέσα του υπάρχει αγάπη , σθένος -χωρίς συμβιβασμούς καθημερινούς- που τον εξυψώνουν και τον ανεβάζουν στην κατηγορία των χρήσιμων ανθρώπων για όλη την κοινωνία. Το φως μετριέται με την προσφορά.


7.- Περάσατε μια δύσκολη περιπέτεια υγείας, που ευτυχώς ξεπεράσατε επιτυχώς. Άλλαξε ο τρόπος που βλέπετε τη ζωή τωρα;

Ήρθα πολύ κοντά με τον θάνατο, τον είδα με τα μάτια μου, αλλά του ξέφυγα . Έτσι μπορώ να συνεχίζω να ζω μέσα από την τέχνη μου και να προσφέρω στους συνανθρώπους μου όσο μπορώ ακόμα.


8.- Η πολιτική έχει παίξει σημαντικό ρόλο στη ζωή σας ή η φιλία σας με τον κο. Ανδρέα Παπανδρέου;

Είμαι πολιτικοποιημένο άτομο από τα νεανικά μου χρόνια γιατί εκτιμώ την πολιτική όταν αυτή έχει ως γνώμονα την προσφορά και σέβεται τις αξίες της ζωής. Αγάπησα τον Ανδρέα Παπανδρέου , πίστεψα ότι μπορούσε να αλλάξει πολλά πράγματα και να εδραιώσει την ουσιαστική δημοκρατία όπως και το έκανε. Πίστεψε στην εθνική συμφιλίωση που ήταν βαριά τραυματισμένη με τον εμφύλιο πόλεμο και την έκανε πράξη. Καμαρώνω που υπήρξα φίλος του. Δεν τον ξέχασα ποτέ.


9.- Πως βλέπετε τα πράγματα σήμερα στη χώρα μας;

Βρίσκομαι σε μεγάλη σκέψη γιατί η εμπειρία μου από  όσα είδα και πέρασα όλα αυτά τα χρόνια, με κάνει απαισιόδοξο για το μέλλον, που το διαβλέπω θολό με πολλά πολιτικά λάθη και υποχωρήσεις που μας έχουν καταντήσει ουραγούς της ΕυρωπαΙκής  κοινότητας . Χρειαζόμαστε εθνική αναγέννηση και να εργαστούμε σκληρά πολιτικοί και λαός με κυρίαρχη την εθνική μας αυτοτέλεια και κυριαρχία για όσα έχουμε μέχρι τώρα κερδίσει στο διάβα της ύπαρξής μας



10.-Δώστε μια συμβουλή στους νέους ανθρώπους που θέλουν να ακολουθήσουν τα όνειρά τους;

Τα όνειρα να γίνουν οράματα στους νέους μας και να πιστέψουν ότι η προσφορά τους στη ζωή είναι συνυφασμένη με την προσωπική τους εξέλιξη και ανάδειξη.

Θα ήθελα για άλλη μια φορά να ευχαριστήσω τον κύριο Μόρτζο για την χαρά που μου έδωσε αλλά και την κυρία Γιούλη Ζήκου για την αμέριστη βοήθειά της.
Σας ευχαριστώ και σας εύχομαι "Πάντα πιο ψηλά".

ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΣΚΙΕΣ του Σπύρου Σμυρνή


«Ανθρώπων Σκιές» είναι ο τίτλος συλλογής διηγημάτων του Σπύρου Σμυρνή που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

Λίγα λόγια
«Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι. Αυτοί που παλεύουν διαρκώς να βγάλουν το κεφάλι τους πάνω από τον βάλτο που λέγεται "ζωή" και να ανασάνουν ελεύθερα και αυτοί που τα έχουν παρατήσει καιρό τώρα, γιατί βολεύτηκαν και αναπνέουν πια με μάσκες οξυγόνου. Άνθρωποι, που κάποτε ήταν αγόρια και κορίτσια. Μεγάλωσαν δυστυχώς και μοιάζουν όλο και περισσότερο με τις σκιές τους. Κάποιοι έχουν όνομα, κάποιοι όχι. Βρίζουν, πίνουν, καπνίζουν μανιωδώς, γελούν δυνατά, ερωτεύονται τυφλά, κάνουν σεξ χωρίς προφύλαξη, σκοτώνουν και σκοτώνονται. Είκοσι ένα μικρά διηγήματα αφιερωμένα σε όλους αυτούς.»

Το αναδείξατε στα 10 πρώτα στην κατηγορία Πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας. Πάμε δυνατά να το ξαναψηφίσουμε. Ευχαριστούμε πολύ που μας στηρίζετε σε κάθε μας βήμα.

ΟΔΗΓΙΕΣ: Ακολουθείς τον σύνδεσμο: http://www.publicbookawards.gr/2018/vote2018.php?auto=1&CatID=5&id=1811

Πατάς Καταχώρηση Ψήφων, έπειτα ολοκλήρωση και μην ξεχάσεις την επιβεβαίωση στο email σου διότι είναι πολύτιμη για εμάς.

Βιογραφικό
Ο Σπύρος Σμυρνής γεννήθηκε το 1986 στην Αθήνα. Μεγάλωσε στο Αιγάλεω και σπούδασε στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μ.Μ.Ε. του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.  Γράφει για όσα έχει ζήσει και όσα θα ήθελε να ζήσει. «Ανθρώπων Σκιές» τιτλοφορείται η πρώτη συλλογή διηγημάτων του και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πνοή.

"Αντίο δεν είπα, ακόμη ΖΩ" του Γιώργου Τζιτζικάκη



Ο Γιώργος Τζιτζικάκης, ο συγγραφέας που μας έχει καταπλήξει με τα τελευταία αριστουργήματά του "Τ' αηδονιού το δάκρυ" και "'Ένα δράμι δύναμης", επιστρέφει με μια συλλογή από έντεκα ιστορίες! Δεν περιμένουμε τίποτα λιγότερο από αυτά που μέχρι τώρα έχει μοιραστεί μαζί μας!
Καλή επιτυχία, που είναι σίγουρη, και γι αυτό σου το πόνημα Γιώργο μας! 

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΕΞΩΦΥΛΛΟΥ!!!
«Αντίο δεν είπα, ακόμη ζω» - Γεώργιος Ελ. Τζιτζικάκης

Οπισθόφυλλο:


Έντεκα ιστορίες, εμπνευσμένες όλες από ημέρες και νύχτες δύσκολες, σκοτεινές και μοναχικές. Ιστορίες για τον έρωτα και την αγάπη, τη νοσταλγία και την απώλεια, για τους θανάτους που βιώνεις στη ζωή και για τις φορές που βρέθηκες ένα βήμα πιο κοντά στην τρέλα.
Κάποιες πηγάζουν από γνωριμίες με αλλόκοτους ανθρώπους, άλλες είναι βαθιά εξομολογητικές και μερικές υπαγορευμένες εξ ολοκλήρου από τη φωνή που μιλάει μέσα στο κεφάλι κάθε ανθρώπου. Όπως και να έχει, σας κοιτάζουν κατάματα δίχως να επιχειρούν να σας αποδείξουν κάτι· θέλουν μονάχα να σας διηγηθούν μια ιστορία, ψιθυρίζοντάς σας πως υπάρχει και αυτή η εκδοχή της.

Υπάρχουν ιστορίες που προορίζονται
να ολοκληρωθούν σε μονάχα μια σελίδα,
άλλες που γίνονται ολόκληρο βιβλίο
και ορισμένες που δεν συμβιβάζονται ποτέ με το αποτέλεσμά τους,
λες και σκοπό τους έχουν κάθε φορά που τις διαβάζεις να σου φωνάξουν:
«Θα μπορούσες να με έχεις γράψει και καλύτερα!»

Πέτρος και Κάσσυ του Πέτρου Κωσταρά


Οι εκδόσεις Οσελότος & ο συγγραφέας Πέτρος Κωσταράς,
σας προσκαλούν στην παρουσίαση της νουβέλας 'Πέτρος και Κάσσυ''
την Κυριακή 20 Μαΐου στις 19:00 μ.μ. στο ALANA Park- Resto. (Λεωφ.Αρχιεπ.Μακαρίου 11 Ιωάννινα)

Για το βιβλίο θα μιλήσουν η Δώρα Τάτση, Παιδοψυχολόγος & Αφηγήτρια
καθώς και ο συγγραφέας του, Πέτρος Κωσταράς.
Αποσπάσματα θα αφηγηθεί η Βίκυ Βάββα, παιδαγωγός θεάτρου, δραματοθεραπεύτρια.

Λίγα λόγια για το βιβλίο:
"Τα σκυλιά του έφτιαξαν τη διάθεση στη στιγμή. Ενώ έπαιζε μαζί τους, παρατήρησε στο βάθος του κλουβιού ένα κουταβάκι απομονωμένο. Φαινόταν υπερβολικά αδύνατο και πιο ταλαιπωρημένο. Ωστόσο, παρά την εμφανή αδυναμία, η φάτσα του ήταν πολύ χαριτωμένη, με χρωματισμούς μαύρους, καφέ και άσπρους. Του Πέτρου του φάνηκε περίεργο που ενώ όλα τα άλλα κουτάβια έτρεξαν πάνω του, εκείνο παρέμεινε στη θέση του κοιτάζοντάς τον –όπως είχε την αίσθηση– με βλέμμα μελαγχολικό. 

Αυτό το σκυλί του έκανε μεγάλη εντύπωση. Καθώς το παρατηρούσε να στέκεται εντελώς μόνο του, ενώ τα υπόλοιπα έπαιζαν μαζί του, η μνήμη του γύρισε στο παρελθόν, την εποχή που πήγαινε σχολείο στη Γερμανία..."

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα:
Ο Πέτρος Κωσταράς γεννήθηκε στη Γερμανία το 1982. 

Είναι απόφοιτος του παιδαγωγικού τμήματος του Πανεπιστημίου της Κρήτης, συνεχίζοντας έπειτα τις σπουδές στη Γερμανική Φιλολογία του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου, παρακολουθώντας παράλληλα και το μεταπτυχιακό πρόγραμμα της ίδιας σχολής στον κλάδο της Λογοτεχνίας. Η ενασχόλησή του με τη συγγραφή ξεκίνησε από τα πολύ νεανικά του χρόνια. 

Η νουβέλα «Πέτρος και Κάσσυ» είναι το πρώτο του έργο που εκδίδεται.

Καλή επιτυχία Πέτρο κι εύχομαι το βιβλίο σου να ανέβει ψηλά!