ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΖΙΡΙΤΑ

Για την συγγραφέα Μαρία Τζιρίτα έχω να καταθέσω μια προσωπική μαρτυρία. Όταν εκδόθηκε το βιβλίο της με τίτλο «Μάτια μου», επικοινώνησα μαζί της και προς τιμή της μου έστειλε το βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή για να το επεξεργαστώ και να το διαβάσει μια τυφλή φίλη μου. Αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ και το καταθέτω εδώ σήμερα.

Πριν ξεκινήσουμε την κύρια συνέντευξη, θα δώσουμε μερικά βιογραφικά στοιχεία της. Η Μαρία Τζιρίτα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Από μικρή ηλικία έγραφε διηγήματα, εμπνευσμένα από την καθημερινότητα, και στο σχολείο αρκετές εκθέσεις της είχαν διακριθεί και βραβευτεί σε πανελλήνιους διαγωνισμούς. Σπούδασε ψυχολογία στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών. Ασχολήθηκε με τη διδασκαλία, αλλά τα τελευταία χρόνια την κέρδισε ο κόσμος των επιχειρήσεων και του μάρκετινγκ. Σήμερα εργάζεται ως υπεύθυνη πωλήσεων σε κατασκευαστική εταιρεία στη Γλυφάδα. Έχει δική της στήλη στο ηλεκτρονικό περιοδικό Flowmagazine με τίτλο «Ταξίδι στην αυτογνωσία». Έχει μια κόρη και το χόμπι της είναι τα ενυδρεία. Λατρεύει τα ζώα και πολύ συχνά γράφει ιστορίες με πρωταγωνιστές τα αγαπημένα της χρυσόψαρα.


ΜΚ.: Πως ξεκινήσατε να γράφετε; Το θέλατε από μικρή; Και πως νιώσατε όταν είδατε το πρώτο σας βιβλίο τυπωμένο.
ΜΤ.: Από μικρή έγραφα, ό,τι μπορείτε να φανταστείτε! Ημερολόγιο, παραμύθια, γράμματα στους δικούς μου ανθρώπους, τα πάντα! Περισσότερο έγραφα παρά μιλούσα! Μου ήταν εξάλλου ανέκαθεν πιο εύκολο να εκφράζω τα συναισθήματα μου γραπτώς. Όταν είδα το πρώτο μου βιβλίο τυπωμένο ήταν αμέτρητη η χαρά μου, αν και μου πήρε αρκετό καιρό να το συνειδητοποιήσω και να αρχίσω να προσδιορίζω τον εαυτό μου ως συγγραφέα.

ΜΚ.: Έχετε γράψει εννέα (9) βιβλία. Είναι κάποιο που ξεχωρίζετε περισσότερο; Και γιατί;
ΜΤ.: Θα ξεχωρίζω πάντα ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, γιατί είναι το πρώτο μου βιβλίο, αφιερωμένο στη μνήμη ενός ανθρώπου που νιώθω πως δικαίωσα με το έργο μου αυτό.

ΜΚ.: Από που αντλείτε τα θέματά σας; Είναι και κάποια προσωπικά βιώματα;
ΜΤ.: Σαφώς τα προσωπικά βιώματα μας επηρεάζουν, αλλά περισσότερο με κεντρίζουν θέματα της ζωής των ανθρώπων που μπορεί να τύχει είτε να γνωρίζω προσωπικά, ή ν’ ακούσω γι’ αυτούς. Από κει και πέρα παίζει και η φαντασία τον ρόλο της για την μυθοπλασία.

ΜΚ.: Έχετε σκεφτεί να γράψετε κάποιο παιδικό βιβλίο;
ΜΤ.: Όχι, ποτέ! Παρ 'όλο που οι σπουδές μου είναι στην παιδοψυχολογία, όσες φορές έχω δοκιμάσει να γράψω παραμύθι, τελικά καταλήγω σε ιστορίες με βαθύτερα νοήματα που μάλλον απευθύνονται σε ενήλικες!

ΜΚ.: Πόσο εύκολο είναι να γράψει κανείς σήμερα; Χρειάζεται κάποια εκπαίδευση;
ΜΤ.: Για μένα δεν χρειάζεται καμιά εκπαίδευση, είναι κάτι έμφυτο. Σαφώς οι σπουδές ενός ανθρώπου, καθώς και οι εμπειρίες του θα τον οδηγήσουν ανάλογα. Το σημαντικό πιστεύω για να γράψει κανείς και να ξεδιπλώσει το δικό του ταλέντο είναι να έχει διαβάσει και να συνεχίζει να διαβάζει άλλα βιβλία.

ΜΚ.: Αγαπημένοι συγγραφείς και βιβλία άλλων; Ποιοί σας έχουν επηρεάσει;
ΜΤ.:  Από Έλληνες ομότεχνους με έχει επηρεάσει η Πόλυ Μηλιώρη, την οποία διάβαζα μανιωδώς και θαύμαζα απεριόριστα πριν ξεκινήσω καν να γράφω τα δικά μου βιβλία. Από ξένους θα αναφέρω την Ιζαμπέλ Αλιέντε, της οποίας επίσης έχω διαβάσει όλη τη βιβλιογραφία.

ΜΚ.: Διαβάζουν σήμερα οι Έλληνες/Ελληνίδες;
 ΜΤ.: Ναι διαβάζουν όλο και περισσότερο. Όσο κι αν η τεχνολογία έχει μπει στη ζωή μας για τα καλά, ένα βιβλίο παραμένει η καλύτερη παρέα για τους περισσότερους από μας.

ΜΚ.: Ποια ήταν η αποδοχή του τελευταίου σας βιβλίου «Το ταξίδι της Ελπίδας»;
ΜΤ.:  Έχει μόλις δυο βδομάδες που κυκλοφόρησε και ήδη λαμβάνω πολύ θετικά σχόλια. Είναι ένα βιβλίο διαφορετικό, πολύ ταξιδιάρικο, που ξεκουράζει τον αναγνώστη, ενώ ταυτόχρονα τον προβληματίζει, αλλά και του παρέχει γνώσεις σε θέματα ιστορικά της εποχής εκείνης.

ΜΚ.: Να περιμένουμε κάποιο καινούργιο βιβλίο σύντομα;
ΜΤ.: Το επόμενο βιβλίο θα έρθει, όπως πάντα, τον επόμενο Φεβρουάριο, πρώτα ο Θεός! Θα είναι μια αληθινή ιστορία που το κεντρικό της θέμα έχει να κάνει με το Αλτσχάιμερ.

ΜΚ.: Ευχόμαστε και το τελευταίο βιβλίο σας όπως και όλα να έχουν καλό ταξίδι και μεγάλη αποδοχή.



Τα βιβλία της κυρίας Τζιρίτα είναι:










2 σχόλια: