Συνομιλία με την συγγραφέα Κάκια Ξύδη

Συνομιλία με την συγγραφέα Κάκια Ξύδη κατά την 
παρουσίαση των βιβλίων της στο Χαϊδάρι


Η αγαπημένη μας πλέον Κάκια Ξύδη, εχθές, Κυριακή 31 Ιανουαρίου, μας τίμησε με την παρουσία της στο σπίτι της καλής μας φίλης, Σούλας Ζαφειράκη.
Σε ένα πολύ ζεστό και φιλικό κλίμα, η συγγραφέας μας μίλησε για τον εαυτό της και  μας παρουσίασε τα βιβλία της: «Ταξίδι στην Ομίχλη», «Σε ελεύθερη Πτώση» και τα δύο παιδικά, «Ανεμομπελάδες στις Κυκλάδες» και «Ο Κρυστάλλης και το Όνειρο της Βροχής».

Η Κάκια είναι ένα άτομο πολύ ζεστό και αμέσως σε κάνει να νιώσεις άνετα κοντά της και να ανοιχτείς. Έτσι, πολύ γρήγορα η συζήτηση εξελίχθηκε σε «ανάκριση» πρώτου βαθμού και μας έδωσε την παρακάτω συνέντευξη.

ΜΚ.   Κάκια, πώς ξεκίνησες το γράψιμο; Πάντα ήθελες να γίνεις συγγραφέας;
ΚΞ    Έγραφα από μικρή. Ήθελα να αποτυπώνω στο χαρτί όλα τα συναισθήματα που είχα μέσα μου και όταν κάποιες φορές έφταναν να με πνίγουν, τότε έβρισκα διέξοδο στο χαρτί. Όταν διάβαζα ό,τι είχα γράψει, απορούσα κι εγώ με τον εαυτό μου κι αναρωτιόμουν αν όντως τα είχα γράψει εγώ. Βέβαια, στην αρχή και για πολλά χρόνια δεν έδειχνα τα κείμενά μου σε κανέναν. Πολύ αργότερα τα διάβαζα σε πολύ δικούς μου ανθρώπους. Παρόλο που τα σχόλια ήταν θετικά, δεν θεωρούσα τον εαυτό μου έτοιμο να γράψει. Έτσι, παρακολούθησα σεμινάρια δημιουργικής γραφής στο Κολλέγιο Αθηνών και στο ΕΚΕΒΙ, καθώς και μαθήματα λογοτεχνίας στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο, και κάποια στιγμή είδα ότι όσα μάθαινα τα είχα ήδη χρησιμοποιήσει στα γραπτά μου. Τότε πήρα θάρρος.

ΜΚ   Μίλησέ μας για τα βιβλία σου.
ΚΞ    Το πρώτο μου βιβλίο, το "Ταξίδι στην ομίχλη" (μυθιστόρημα), ξεκίνησε ως άσκηση στα σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Και χαίρομαι πάρα πολύ γιατί ήδη εξαντλήθηκε η πρώτη έκδοση και βγήκε η δεύτερη. Εκείνη τη χρονιά είχα κάνει με τον άντρα μου ένα ταξίδι στην Πορτογαλία το οποίο με είχε μαγέψει, κι έτσι αποφάσισα να συμπεριλάβω κι αυτό στο βιβλίο μου. Το αποτέλεσμα ήταν μια ερωτική ταξιδιωτική ιστορία, θα έλεγα. Είναι ένα ταξίδι με οδηγό την επιθυμία και προορισμό την αυτογνωσία που αγγίζει όλους, σε όποια ηλικία κι αν βρίσκονται, και αυτό φάνηκε από την ανταπόκριση του κόσμου.
Το δεύτερο βιβλίο μου, Σε ελεύθερη πτώση, το έγραψα για τη μητέρα μου. Μιλάει και αυτό για τα όνειρα, που άλλοτε γίνονται πραγματικότητα και άλλοτε μας παιδεύουν μέχρι να φτάσουμε στην κάθαρση. Περιέχει πολλά προσωπικά μου βιώματα, χωρίς η Βασιλική να είμαι εγώ ούτε η Δωροθέα η μητέρα μου.
Παιδικό βιβλίο δεν είχα σκεφτεί να γράψω, όμως μια μέρα που βρισκόμουν στην Κύθνο και είχαν καταφθάσει ορμητικά τα μελτέμια του Αυγούστου, θυμήθηκα ένα παραμύθι που μας έλεγε ο θείος μου ο παραμυθάς. Τότε ήταν που αποφάσισα να το γράψω και να το τελειώσω, μιας και κανένας δεν θυμόταν την εξέλιξη της ιστορίας, αφού αυτός κάθε φορά τη διάνθιζε διαφορετικά. Αφορούσε ένα κοριτσάκι που δεν έτρωγε το φαγητό του, και ενώ τα άλλα παιδάκια μεγάλωναν, αυτό μίκραινε. Έτσι, μια μέρα το πήρε ο αέρας. Έτσι προέκυψε το παιδικό βιβλίο Ανεμομπελάδες στις Κυκλάδες. Ο Κρυστάλλης, που ακολούθησε έναν χρόνο μετά είναι ο μεγάλος μου έρωτας. Γιατί ο Κρυστάλλης, αν και μικρός όσο ένας κόκκος άμμου, κάνει όνειρα μεγαλύτερα από το μπόι του. Είναι αντράκι τολμηρό που παλεύει να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα και δεν διστάζει να θυσιαστεί για τους φίλους του και τους ανθρώπους, αν χρειαστεί.
Και στα δύο παιδικά μου βιβλία βρήκα την ευκαιρία να περάσω πολλά μηνύματα. Στο πρώτο μιλάω για την αξία της οικογένειας και της ελληνικής παράδοσης, την αγάπη για τα ζώα, την ομορφιά του Αιγαίου και των Κυκλάδων. Στο τέλος του βιβλίου υπάρχει οδηγός βιταμινών που μπορεί να χρησιμοποιηθεί από γονείς και εκπαιδευτικούς.  Στο 

Ο Κρυστάλλης και το όνειρο της βροχή μιλάω για την αξία του νερού στη ζωή μας, ότι δεν πρέπει να το σπαταλάμε ούτε να μολύνουμε τον υδροφόρο ορίζοντα. Τα παιδιά μαθαίνουν μέσα από την ιστορία τι σημαίνει  αλληλεγγύη, αλληλοβοήθεια, αυτοθυσία και πολλά άλλα.


ΜΚ  Πώς αντιμετώπισαν τα παιδιά τα βιβλία σου; Είναι δύσκολο κοινό;
ΚΞ    Πριν κάνω την πρώτη μου παρουσίαση στα παιδιά, είχα πολύ άγχος. Δεν ήξερα αν θα τα κατάφερνα. Μόλις τελείωσε η εκδήλωση, πήγα γεμάτη αγωνία στην υπεύθυνη του χώρου και τη ρώτησα πώς τα πήγα. Η απάντησή της ήταν: «Είδες κανένα παιδάκι να κουνιέται από τη θέση του;» «Όχι» της απάντησα. «Ε, αυτό σημαίνει ότι  τα πήγες πολύ καλά. Τα παιδιά είναι πολύ αυστηροί κριτές και δεν ξέρουν από ευγένειες. Αν δεν τους αρέσει κάτι αρχίζουν να μιλάνε μεταξύ τους, να κόβουν βόλτες και να κάνουν φασαρία. Αφού δεν έγινε τίποτα από αυτά, σημαίνει ότι τα πήγες πολύ καλά, τα κέρδισες».

Εδώ η συζήτηση ξέφυγε λίγο και όλες καταθέσαμε τις εμπειρίες από τα δικά μας παιδιά. Συζητήσαμε για τον ρόλο της οικογένειας και του σχολείου στο να μάθουν τα παιδιά να διαβάζουν και γενικότερα να ασχολούνται με τα βιβλία.

 ΜΚ  Κάκια, θα ήθελα να μας πεις αν σε έχουν επηρεάσει έλληνες συγγραφείς.
ΚΞ   Πάντα υπάρχουν επιρροές σε ανθρώπους που διαβάζουν χρόνια. Πρέπει να ομολογήσω την αδυναμία μου στον Καζαντζάκη, τον Λουντέμη και την Αλκυόνη Παπαδάκη.

ΜΚ  Υπάρχει κάποιο καινούργιο βιβλίο στον ορίζοντα;
ΚΞ   Ναι. Δουλεύω ένα βιβλίο το οποίο αποτελείται από μια σειρά ιστοριών που μπορεί να φαίνονται ξεχωριστές, αλλά παράλληλα είναι αλληλένδετες. Αποτελούν διηγήματα με κεντρικό κορμό την ίδια ιστορία. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι πρόκειται να για ένα σπονδυλωτό μυθιστόρημα. Το έχω χρόνια στα συρτάρια μου, και πιστεύω ότι ήρθε η ώρα να φύγει από μένα και να πάρει τον δρόμο της έκδοσης και αυτό.

ΜΚ  Αρκετά σε ταλαιπωρήσαμε, ευχαριστούμε για το όμορφο απόγευμα και σου ευχόμαστε μεγαλύτερες επιτυχίες.
ΚΞ  Θα ήθελα να ευχαριστήσω πολύ τη Σούλα για την πρωτοποριακή της πρωτοβουλία, ζητώντας μου να κάνουμε μια παρουσίαση στο σπίτι της. Ένιωσα πάρα πολύ όμορφα και χάρηκα που μου δόθηκε η δυνατότητα να γνωρίσω τόσο αξιόλογα άτομα και να κάνουμε εποικοδομητικό διάλογο.

Σημ: Τα κέικ ήταν υπέροχα, η μηλόπιτα άπαιχτη, θέλω τη συνταγή, τα χειροποίητα λικεράκια ροδιού και καρυδιού εντυπωσιακά.















8 σχόλια:

  1. Ευχαριστώ πολύ την Σούλα Ζαφειράκη για την όμορφη φιλοξενία που μας προσέφερε στο σπίτι της! Τα λικεράκια ήταν αριστούργημα το ίδιο και η μηλόπιτα από τα χεράκια της! Ανυπομονώ να το ξανακάνουμε με το καινούργιο μου βιβλίο!

    Ευχαριστώ πολύ και τη Μαίρη Κολοβού για την τόσο ενδιαφέρουσα συνομιλία που είχαμε και την καταγραφή της!

    Ευχαριστούμε Ελεν για τις ευχές!

    Τέλος εύχομαι το μπλογκάκι που με τόση αγάπη και μεράκι στήσαμε εδώ να πάει πολύ ψηλά σε επισκεψιμότητα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ευχομε να υπαρξουν και αλλα τετοια ομορφα,να περναμε καλα με τους ανθρωπους που αγαπαμε!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΚΥΡΙΑ ΚΑΚΙΑ ΧΑΡΗΚΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΠΟΥ ΣΑΣ ΓΝΩΡΙΣΑ ΚΑΙ ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟΤΑΞΙΔΑ.ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΒΓΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ.ΜΑΙΡΗ ΜΟΥ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΣΟΥ BLOG ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΤΟ ΑΓΑΠΗΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ.ΣΟΥΛΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟΣΟ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΚΑΙ ΦΙΛΟΞΕΝΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΒΡΑΔΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗΣ ΜΑΣ. ΟΛΑ ΗΤΑΝ ΥΠΕΡΟΧΑ.ΠΑΝΤΑ ΤΕΤΟΙΕΣ ΖΕΣΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΚΕΣ ΒΡΑΔΙΕΣ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είστε όλες απίθανες καλές μου φίλες. Κι εγώ σας ευχαριστώ για την θερμή αποδοχή του μπλογκ. Ευχαριστώ τη Σούλα που άνοιξε το σπίτι της και μας "έμπασε" σ' έναν ωραίο κόσμο. Κι ευχαριστώ πολύ την Κάκια για την συμπαράστασή της στο αγώνα μου για το μπλογκ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Βασω μου σε ευχαριστω και γω για τα καλα σου λογια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Μαιρη μου και σενα σε ευχαριστω πολλη!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή