Μαρία Κωνσταντούρου "Το πολύ δεν είναι αρκετό"

Κριτική στο βιβλίο της Μαρίας Κωνσταντούρου από την φίλη μας Χρυσούλα Ζαφειράκη

Μόλις τελείωσα το συναρπαστικό ταξίδι ψυχής και νου, στο βιβλίο της Μαρίας Κωνσταντούρου  «Το πολύ δεν είναι αρκετό»
Ένα βιβλίο που σου δείχνει πως ένας άνθρωπος  μπορεί να έχει τόσο μεγαλείο ψυχής για πράγματα που ούτε ο νους μπορεί να φανταστεί.
Η Μαρία Κωνσταντούρου αριστοτεχνικά υφαίνει την ιστορία της με πολλές εκπλήξεις και ανατροπές που δεν τις περιμένει κανείς.
Σε συνδυασμό με τον όμορφο και στρωτό λόγο της σε κάνει να μην θες να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου.
Κράτησα ένα κομμάτι από το βιβλίο και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας:
«Μην ξεχνάς ν’ αγαπάς τον άλλο γι’ αυτό που είναι κι όχι γι’ αυτό που θα ήθελες εσύ να είναι. Και ν’ αγαπάς τον εαυτό σου όχι γι’ αυτό που είσαι, αλλά γι’ αυτό που μπορείς να γίνεις»

Ευχαριστώ πολύ Μαρία Κωνσταντούρου.

Το νέο βιβλίο "ΦΥΣΑΕΙ" της Κάκιας Ξύδη

ΦΥΣΑΕΙ......

Το καινούργιο βιβλίο της αγαπημένης Κάκιας Ξύδη μας εξέπληξε! Κι αυτό το ομολογώ έχοντας διαβάσει όλα της τα βιβλία. Αυτό το βιβλίο έχει κάτι ξεχωριστό, όμως συνάμα δοσμένο με το τόσο γνώριμο γράψιμο της Κάκιας. Σύμφωνα με ότι έχει πει η ίδια κι όσοι προλόγισαν το βιβλίο της είναι μικρές, σπονδυλωτές ιστορίες.
Κάθε ιστορία μπορεί να σταθεί και μόνη της σαν ένα αυτοτελές διήγημα. Αλλά και όλες μαζί «φωνάζουν» μια μεγάλη ιστορία αγάπης.
Εγώ θα χαρακτήριζα αυτό το νέο πόνημα της Κάκιας Ξύδη σαν ένα ημερολόγιο συναισθημάτων. Σε κάθε του κεφάλαιο βρίσκεις κάτι από τον εαυτό σου. Κι όσο κι αν προσπάθησα να διαλέξω ένα σαν το πιο αγαπημένο μου, δεν τα κατάφερα.  Χάθηκα στο «Κατεχωρήθη: Παρελθόν». Πόνεσα με το «Αστέρι». Μούσκεψα με την «Βροχή». Γέμισα αναμνήσεις με τα «Παπάκια». Και κάπως έτσι θα μπορούσα να μιλάω ατέλειωτες ώρες για κάθε ξεχωριστό κεφάλαιο που έβρισκα μέσα κάτι από μένα.
Πραγματικά είναι ένα βιβλίο που φωνάζει ΑΓΑΠΗ-ΕΡΩΤΑΣ-ΖΩΗ. Και η Κάκια Ξύδη μας απέδειξε πόσο έμπειρη είναι να μας μεταφέρει αυτές τις έννοιες με την γραφή της κατευθείαν στην καρδιά μας.

Ας φυσάει λοιπόν ούριος άνεμος για να ανεβάσει πολύ ψηλά το βιβλίο σου Κάκια μου.

Συνέντευξη του Γιώργου Τζιτζικάκη

Γιώργος Τζιτζικάκης

Φιλοξενούμε σήμερα τη συνέντευξη του Γιώργου Τζιτζικάκη, ενός νέου ανθρώπου και καταξιωμένου συγγραφέα.  Οφείλω να ομολογήσω ότι ο Γιώργος είναι ένας καταδεκτικός και απλός άνθρωπος που κρύβει μέσα του μεγάλη ευαισθησία και γίνεται εύκολα φίλος με τον συνομιλητή του.
Πριν ξεκινήσω με την συνέντευξη ας πούμε και δυο λόγια για τον τόπο καταγωγής του και το έργο του.

Ο Γιώργος Τζιτζικάκης γεννήθηκε το 1981, ζει στην Αθήνα και κατάγεται από τα Χανιά. Εργάζεται στον τομέα της Καλλιτεχνικής Βιβλιοδεσίας, έχει σπουδάσει Διοίκηση Αθλητικών Επιχειρήσεων και Δημόσιες Σχέσεις, είναι Διαιτητής Ποδοσφαίρου του Συνδέσμου Αθηναίων Διαιτητών και από το 2008 κατέχει τον τίτλο του Reiki Therapist Of Usui System of Natural Healing. Η ενασχόλησή του με τη συγγραφή ξεκινά από τα εφηβικά του χρόνια όταν στα δεκαεπτά του κερδίζει βραβείο από την Πανελλήνια Ένωση Λογοτεχνών για το διήγημά του «Ο Ζητιάνος».
Ακολουθούν τα έργα του : «...Σιωπή... η δυνατότερη κραυγή...», «Ένα γέλιο... που έκλαιγε...»   «Γυναίκα η κόλαση... Γυναίκα κι ο παράδεισος»και  «Να μην ξεχάσω να ξυπνήσω».  Το έργο του «Τ’ αηδονιού το δάκρυ» είναι το πέμπτο του βιβλίο.


ΜΚ.: Πώς ξεκινήσατε να γράφετε;
Γ.Τ.: Αφορμή στάθηκαν τα παιδικά και εφηβικά μου χρόνια. Δεν ήταν και τα καλύτερα, καθώς ζούσα μέσα σε μια οικογενειακή αστάθεια με το διαζύγιο των γονιών μου να έχει έρθει από νωρίς και την απουσία της μητέρας στη ζωή μου. Είναι δύσκολο να μεγαλώνεις και να σε ρωτάνε ποιον αγαπάς περισσότερο, να λείπει πάντα ο ένας από τους δύο, να προσπαθούν να πάρουν εκδικήσεις μέσω εσένα και επιπλέον να μουδιάζεις καθώς γνωρίζεις νέα πρόσωπα στις ζωές των γονιών σου. Και στη δική μου περίπτωση, αυτές ήταν οι ήσυχες μέρες, καθώς ήρθαν και ακόμη δυσκολότερες.
Μέσα σε όλα αυτά λοιπόν, θες ένα καταφύγιο και το δικό μου καταφύγιο ήταν το γράψιμο αλλά και το διάβασμα, οι φίλοι, η μουσική και το γέλιο. Αυτά με έσωσαν! Ότι κι αν περνούσα, όσα κι αν κουβαλούσα μέσα μου, τίποτα δε με σταματούσε και κυρίως δεν το έβαζα με τίποτα κάτω. Θεωρώ πως ανήκω στους τυχερούς που είχαν το πείσμα να επιβιώσουν κάθε μάχης και ίσως γι' αυτό δεν ξέσπασα στη βία, την απομόνωση ή τα ναρκωτικά που πάντα σε βρίσκουν ευκολότερα όταν είσαι μόνος. Προσπαθούσα από νωρίς να κατανοήσω γιατί ο κόσμος λειτουργεί έτσι, και σήμερα πια, φροντίζω να θυμάμαι από πού έρχομαι, να βλέπω καλά που θέλω να πάω και να ευγνωμονώ εκείνες τις δύσκολές μου μέρες παρά τα ζόρια τους.

ΜΚ.: Ποια τα συναισθήματά σας όταν πρωτοείδατε τυπωμένο το πρώτο σας βιβλίο.
Γ.Τ.:: Το πρώτο βιβλίο ήρθε στα δεκαεπτά μου. Είχα κοπιάσει πολύ για να το δω τυπωμένο. Εργαζόμουν τότε σε δυο δουλειές, και η πρωινή ήταν ένα τυπογραφείο. Ένα μέρος από το βδομαδιάτικό μου το άφηνα στο αφεντικό για τα μελάνια του βιβλίου μου. Το είχα γράψει σελίδα σελίδα σε μια μεταχειρισμένη γραφομηχανή που είχα πάρει από το Μοναστηράκι και θυμάμαι πως έφαγα μήνες να το περάσω στον υπολογιστή του τυπογραφείου. Κάποτε κράτησα επιτέλους στα χέρια μου τα πρώτα αντίτυπα και αμέσως μου δημιουργήθηκε η ανάγκη να το κοινωνήσω στον κόσμο. Για να είμαι ειλικρινής, δεν το θυμάμαι ως κάτι το σπουδαίο, απλά ως την πλήρωση μιας ακόμη προσπάθειας. Ξεκίνησα να γυρίζω την Αθήνα, σε πλατείες, παζάρια, συναυλίες, να βρίσκω στέκια όπου μπορούσα να πουλήσω το βιβλιαράκι μου για να μαζέψω χρήματα, να τυπώσω τα επόμενα αντίτυπα και να συνεχιστεί ο κύκλος. Σε όποιον δεν μπορούσε να το πληρώσει, το χάριζα, ενώ πολλοί μου έδιναν ένα περιοδικό, ένα cd, μια ζωγραφιά, ακόμα κι ένα φιλί! Εμένα άλλωστε με ενδιέφερε να με διαβάσουν και να κάνω μερικούς νέους φίλους, πράγμα το οποίο έγινε. Για τον ίδιο λόγο συνεχίζω να γράφω σήμερα, για να μεγαλώσω την αγκαλιά μου με νέους φίλους και να έρθω πιο κοντά με τους ανθρώπους.

ΜΚ.: Πόσα βιβλία έχετε γράψει; Είναι κάποιο που ξεχωρίζετε περισσότερο;
Γ.Τ.:: Τώρα ετοιμάζεται να εκδοθεί το έκτο μου βιβλίο. Ξεχωρίζω τα δύο πρώτα μου, το "Σιωπή... η δυνατότερη κραυγή" και το "Ένα γέλιο που έκλαιγε" που σήμερα πια είναι εξαντλημένα. Τα αγαπώ γιατί σηματοδοτούν κάποιες ιδιαίτερες εποχές για εμένα και κουβαλούν αποκλειστικά τη χροιά του ερασιτεχνικού. Τότε δεν υπήρχε Facebook και blogs, υπήρχαν λογοτεχνικά περιοδικά που δύσκολα σου έδιναν χώρο στις σελίδες τους και μερικά ανεξάρτητα φανζίν όπου έγραφες κείμενα, άρθρα κ.τλ. Για ένα βιβλίο λοιπόν χωρίς εκδότη, κύριος άξονας ήταν ο δημιουργός, από τη συγγραφή, στην εκτύπωση και φυσικά τη διασπορά του μέχρι να φτάσει στα χέρια των αναγνωστών. Ίσως επειδή είμαι νοσταλγός κάποιας άλλης εποχής, ίσως και γι' αυτό να αγαπώ τα δύο πρώτα μου βιβλία περισσότερο, επειδή τα έζησα από την αρχή στην δημιουργία τους, τις δυσκολίες και την πορεία τους.

ΜΚ.: Από πού αντλείτε τα θέματά σας; Είναι και κάποια προσωπικά βιώματα ή πραγματικές ιστορίες;
Γ.Τ.:: Θυμάμαι ένα καλοκαιρινό βράδυ, λίγο πριν το ξημέρωμα, να κοιτάζω ένα όμορφο κορίτσι, καθισμένο σ' ένα από τα παγκάκια του λιμανιού των Χανίων, μόνο του, να χαζεύει τον φάρο που αναβόσβηνε και να δαγκώνει ένα παγωτό. Βλέποντας την είχα σκεφτεί πως θέλω να γράψω γι' αυτό το κορίτσι, να σεργιανίσω μέσα στο μυαλό της, να βρω τι γυρεύει εκείνη την ώρα ολομόναχη εκεί, τι σκέφτεται, τι της έχει συμβεί και αν δεν έχει ιστορία, να την ντύσω εγώ με μία. Συνεπώς, αντλώ τα θέματά μου από την ίδια τη ζωή που παρατηρώ να κυλάει γύρω μου, και εφόσον είμαι κι εγώ μέρος αυτού του κόσμου, σε όλα τα βιβλία μου θα συνυπάρχουν με τους ήρωές μου και προσωπικά μου βιώματα ως κομμάτι της ιστορίας τους. Θέλω να γράφω για ανθρώπους αληθινούς και καθημερινούς, που έζησαν στιγμές έντονες ή τόσο περιπετειώδεις που τους άλλαξαν τη ζωή. Οι ζωές όλων μας εξάλλου είναι αληθινές ιστορίες και εν δυνάμει μυθιστορηματικές, που εφάπτονται και τέμνονται σε κοινούς πόνους, αγώνες, πόθους, χαρές, όνειρα και αγωνίες. Κι άλλωστε... τι είναι η ζωή του καθενός αν όχι το προσωπικό του βιβλίο που αποτελεί κομμάτι από το βιβλίο του διπλανού του;

ΜΚ.: Πόσο εύκολο είναι να γράψει κανείς σήμερα; Χρειάζεται κάποια εκπαίδευση;
Γ.Τ.: Νομίζω πως κάποιους βασικούς κανόνες οφείλεις να τους γνωρίζεις αν θέλεις να γράψεις ένα ολοκληρωμένο βιβλίο. Με την ποίηση ίσως να είναι διαφορετικά καθώς πηγάζει εκ των έσω, αλλά για ένα ολοκληρωμένο μυθιστόρημα υπάρχουν κάποιοι κανόνες. Γενικότερα πάντως όταν γράφεις, είναι εξαιρετικά σημαντικό να μπορείς να αποδεχτείς την κριτική για τα λάθη σου, να ακούς εκείνους που γνωρίζουν καλύτερα από σένα και να μην επαναπαυτείς στα δυνατά σου σημεία. Για εμένα παίζει επίσης μεγάλο ρόλο το ταλέντο και η κλίση σε κάτι, θεωρώ όμως πως το ταλέντο εκπαιδεύεται και αντίστοιχα σε απογειώνει αν το οπλίσεις ή σε καθυστερεί αν περιμένεις να σ' τα κάνει όλα από μόνο του. Πάντως αν διαβάζεις δέκα φορές περισσότερο απ' όσο γράφεις κι αν σε απασχολεί να γράφεις για την ψυχούλα σου, τότε είσαι σε καλό δρόμο.

ΜΚ.: Αγαπημένοι συγγραφείς και βιβλία άλλων; Ποιοι σας έχουν επηρεάσει;
Γ.Τ.:: Είναι πάρα πολλοί και πραγματικά δεν υπάρχει λίστα που μπορεί να τους χωρέσει! Μερικά ονόματα είναι ο Καζαντζάκης, ο Καββαδίας, ο Κουμανταρέας, ο Μουρσελάς, ο Έσσε, ο Κάφκα, ο Στάινμπεκ, ο Κινγκ, ο Κερ, ο Λάμλεϊ και η λίστα δεν τελειώνει ούτε στα ονόματα, ούτε στα βιβλία. Όσο περισσότερο διαβάζω, τόσο περισσότερα μαθήματα παίρνω επάνω στο θέμα της συγγραφής, παρά το γεγονός όμως πως θαυμάζω πολλές πένες, προσπαθώ να μην επηρεάζομαι από τις γραφές τους· αυτή είναι μια παγίδα μέσα στην οποία μπορεί να πέσεις και είναι εύκολο να βαλτώσεις εκεί. Αν συμβεί αυτό, είναι πολύ πιθανό να μην ανακαλύψεις ποτέ τη δική σου γραφή που θα αποτελέσει την προσωπική σου σφραγίδα. Από μικρός, εργαζόμενος σε νυχτερινά μαγαζιά, ακούγοντας φωνές και μπάντες που έμοιαζαν σε άλλες φωνές και σε άλλες μπάντες, έβλεπα πως ο κόσμος, εκείνον που του θυμίζει κάποιον άλλον, δεν τον ακολουθούσε και σπάνια τον εκτιμούσε καθώς δεν υπήρχε λόγος να το κάνει αφού έχει τον αυθεντικό. Το ίδιο ισχύει και για τα βιβλία, ο αναγνώστης διαβάζει πολλά, όμως αγαπάει τη μοναδικότητα μιας πένας. Γι' αυτό προσπαθώ να διατηρώ μια δική μου γραμμή γραφής και απλά ελπίζω να αρέσει στον κόσμο.

ΜΚ.: Διαβάζουν σήμερα οι Έλληνες/Ελληνίδες;
Γ.Τ.:: Μέσα στην κρίση, γίνεται μια δυνατή προσπάθεια να επιστρέψουμε στα βιβλία, πιστεύω όμως πως έχουμε ακόμα μεγάλο περιθώριο βελτίωσης. Θα ήθελα να σου πω ότι διαβάζει πολύ, όμως το αναγνωστικό κοινό της Ελλάδας εξακολουθεί να είναι μικρό σε σχέση με τον πολιτισμό μας και αυτό μας κοστίζει περισσότερο από όσο θεωρούμε. Νομίζω όμως πως η εποχή που τρέχει με ιλιγγιώδεις ταχύτητες και δη ηλεκτρονικές, κατάφερε και έβγαλε κάπως από τη ζωή μας το βιβλίο και αυτό με θλίβει. Θα έπρεπε όλοι μας να κυκλοφορούμε με ένα βιβλίο στο χέρι και όχι ένα κινητό τηλέφωνο· αν μη τι άλλο, ένα βιβλίο σε γαληνεύει, σε ενώνει με τον κόσμο, ταξιδεύει τη φαντασία σου και διευρύνει τη σκέψη σου. Ακόμα λοιπόν κι αν διαβάζει ένα μέρος του κόσμου, εύχομαι και ελπίζω στο μέλλον να πολλαπλασιαστεί αυτό το νούμερο, και να φτάσει κάποτε το βιβλίο να μην είναι τρόπος διαφυγής μονάχα αλλά τρόπος ζωής.

ΜΚ.: Να περιμένουμε κάποιο καινούργιο βιβλίο σύντομα;
Γ.Τ.: Το νέο μου βιβλίο θα κυκλοφορήσει τέλος Μαΐου από τις εκδόσεις Ωκεανίδα. Μου δίνει μεγάλη χαρά που αυτό το βιβλίο βρήκε τον δρόμο του και είμαι εξαιρετικά ανυπόμονος για να ακούσω τις εντυπώσεις των αναγνωστών.
Είναι ένα μυθιστόρημα δράσης και ταυτόχρονα μια ιστορία για πώς μπορεί κάποιος που έρχεται αντιμέτωπος με αδιέξοδα, να δραπετεύσει διατηρώντας ένα μέρος της καρδιάς του αγνό και τρυφερό. Ο ήρωάς μας δεν είναι απλά ένα "κακό παιδί", είναι ολοκληρωτικά ένας άνθρωπος του υποκόσμου που έχει κάνει στη ζωή του φρικτά πράγματα· όλα όμως ξεκινούν από μια ρίζα και η δική του είναι το ότι μικρό παιδί ακόμα, άφησε το χωριό του μετά τον θάνατο των γονιών του και προσπάθησε να επιβιώσει ολομόναχος. Χαστούκι το χαστούκι στη ζωή, πέρασε πολλά άσχημα και σήμερα πια τον βλέπουμε να έχει εξελιχθεί σε έναν άνθρωπο της νύχτας, να ζυγίζει ολόκληρη τη ζωή του, να νιώθει εντελώς χαμένος μέσα στη νοσταλγία των παιδικών του χρόνων και να γυρεύει μια λύτρωση για την ψυχή του. Αυτή τη λύτρωση την αποτολμά, βάζοντάς τα με ένα ολόκληρο κύκλωμα υποκόσμου, για να σώσει από τα δίχτυα της νύχτας τρεις γυναίκες που αγάπησε την κάθε μία για άλλους λόγους. Είναι ένας άνθρωπος που ξεκινάει έναν πόλεμο που δε γνωρίζει πώς να τον κερδίσει, περπατάει ωστόσο άφοβα κατάφατσα στην κόλαση και στην πορεία ανακαλύπτει πως η δύναμή του, η δύναμη του σκοπού του κυρίως, αποτελεί μια δύναμη που όλοι τρέμουν και ούτε ο ίδιος περίμενε να κουβαλά κρυμμένη μέσα του.
Ελπίζω και εύχομαι πως ο αναγνώστης θα ταυτιστεί με το βιβλίο αυτό και παρά τη σκληρότητα του ήρωα, θα δει στο πρόσωπό του τον ίδιο του τον εαυτό, θα ταυτιστεί με τον σκοπό και το δίκιο του και θα γυρέψει και ο ίδιος τη δική του δύναμη, εκείνη που σίγουρα βρίσκεται κρυμμένη μέσα του. Πιστεύω ακράδαντα πως όλοι κουβαλάμε μέσα μας τεράστιες ποσότητες δύναμης. Είναι κρυμμένες βαθιά, ενεργοποιούνται σε εξαιρετικά κρίσιμες καταστάσεις και μερικές φορές αρκεί ένα σκούντημα για να τις ακούσεις να βρυχούνται έτοιμες να αντεπιτεθούν. Αν το θελήσεις, αυτές οι δυνάμεις είναι ικανές να σου αλλάξουν τη ζωή.
Μ.Κ.: Γιώργο σ' ευχαριστούμε για την συνέντευξη σου κι ευχόμαστε ολόψυχα το νέο σου βιβλίο να ξεπεράσει κάθε προσδοκία σου.





Πρόσκληση παρουσίασης βιβλίων Μαρίας Χανιώτου & Λίνας Μπένου



Την Τετάρτη 20 Απριλίου και ώρα 20.00 η Ένωση Καλλιτεχνών και Λογοτεχνών Ηλιουπολης, παρουσιάζουν τα βιβλία της Μαρίας Χανιώτου "Το πέρασμα για τον Τσεσμέ" και "Ποτέ Ξανά" και της Λίνας Μπένου "Το τραγούδι της γιαγιάς".
Επιμελητές της παρουσίασης η Κάκια Ξύδη και ο Γιάννης Παρασκευόπουλος.
Θεατρική παρουσίαση Μαρία Μπαρού και Μαρία Χανιώτου.

Θα είμαστε όλοι εκεί και θα σας περιμένουμε για να απολαύσετε τα βιβλία και τους συγγραφείς τους, αλλά και το αριστοτεχνικό "παίξιμο" της Μαρίας Χανιώτου. Μην το ξεχάσετε!



Παρουσιάσεις βιβλίων της Λίτσα Καποπούλου


Η δική μας Λίτσα Καποπούλου άρχισε τις παρουσιάσεις του καινούργιου της βιβλίου "Το Βασίλειο της Μοίρας".
Ήδη με μεγάλη επιτυχία έγινε η πρώτη παρουσίαση, πρώτη παρουσίαση στην επαρχία, στο Βασιλικό Χαλκίδας.
Οι επόμενες δύο παρουσιάσεις, όπως θα δείτε και από τις προσκλήσεις είναι στον Βόλο και στην Καρδίτσα.
Έχουν προηγηθεί παρουσιάσεις στην Αθήνα, την Θεσσαλονίκη και το Περιστέρι.
Θα χαρούμε λοιπόν να σας δούμε από κοντά και να γνωρίσετε το νέο βιβλίο της κυρίας Καποπούλου, που όσοι ξέρετε και από τα προηγούμενα, πιστεύουμε ότι θα έχει την ίδια ανταπόκριση και ακόμα μεγαλύτερη.
Σας περιμένουμε όλους!

Μια Διάκριση για την Πασχαλία Τραυλου

Ο Όμιλος Γυναικών Πειραιά για τις Τέχνες, τα Γράμματα, τον Πολιτισμό και τις Επιστήμες, την Δευτέρα 18 Απριλίου, θα απονείμει τα ΒΡΑΒΕΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΞΑΛΕΙΠΤΡΟΝ 2016.
Στην κατηγορία της Λογοτεχνίας το βραβείο θα δοθεί στην Πασχαλία Τραυλού.
Νομίζω ότι πρέπει να είμαστε όλοι εκεί!.
Συγχαρητήρια κυρία Τραυλού!

Αποτελέσματα Διαγωνισμού



Ο διαγωνισμός έγινε και η νικήτρια είναι η Ελένη Χαμηλάκη.
Συγχαρητήρια Ελένη και καλοδιάβαστο.
Πρέπει να παραδεχτούμε ότι ήταν πολύ δύσκολο να διαλέξουμε
τη νικήτρια. Γι αυτό και συναποφασίσαμε με την Κάκια να
κάνουμε κλήρωση.

Η Παναγιά της Φωτιάς - Σπύρος Πετρουλάκης

Οι εκδόσεις Μίνωας και ο Ιανός σας προσκαλούν στην παρουσίαση του νέου μυθιστορήματος Η Παναγιά της Φωτιάς του Σπύρου Πετρουλάκη, συγγραφέα των best sellers Η εξομολόγηση και Το παράθυρο της Νεφέλης.
Σας περιμένουμε την Τρίτη 12 Απριλίου, στις 20:30, στο Ianos café (Σταδίου 24, Αθήνα, τηλ.: 210 3217917).

Για το βιβλίο θα μιλήσουν
η δημοσιογράφος Αργυρώ Μουντάκη και η συγγραφέας-μουσικός Μάρω Θεοδωράκη.
Τη βραδιά θα συντονίσει η δημοσιογράφος Νατάσα Ράγιου.

Την εκδήλωση θα ντύσουν μελωδικά με τις φωνές τους η Λένα Αλκαίου, η Σαββέρια Μαργιολά και ο Γιάννης Νικολάου (τραγούδι-κιθάρα). 
Ακόμα θα συμμετέχουν οι μουσικοί Βαγγέλης Μιχαλάτος (κιθάρα) και Τάσος Ζαφειρίου (μπουζούκι-μαντολίνο). 
Στην παρουσίαση θα ακούσουμε τα τραγούδια "Ρυτίδες" και το νέο τραγούδι "Μια Παναγιά μες στη φωτιά" σε στίχους Σπύρου Πετρουλάκη και μουσική του Γιάννη Νικολάου.α

ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ



Τα Βιβλιομαγειρέματα θα προσφέρουν ένα αντίτυπο του νέου βιβλίου της Κάκιας Ξύδη με τίτλο "Φυσάει" σε όποιον μας στείλει μέχρι το Σάββατο 9 Απριλίου που θα γίνει η παρουσίαση, την καλύτερη ευχή στο μπλογκ μας.
Η κλήρωση θα γίνει την Κυριακή 10 Απριλίου.
Τι περιμένετε λοιπόν;
Στείλτε την ευχή σας και θα κληρώσουμε την καλύτερη.

9 Απριλίου - Διπλό Γεγονός

Σας προσκαλούμε το Σάββατο 9 Απριλίου στις 20.30 σ' ένα διπλό χαρούμενο γεγονός:
1.- την πρώτη παρουσίαση του νέου εκδοτικού οίκου ΠΝΟΗ και
2.- την παρουσίαση του καινούργιου βιβλίου της Κάκιας Ξύδη με τίτλο: "Φυσάει" που τόσο περιμέναμε.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι: Μαρία Μπακάρα, Κοινωνιολόγος και ο Γιάννης Παρασκευόπουλος, δημοσιογράφος-συγγραφέας.
Αποσπάσματα θα ερμηνεύσει η ηθοποιός Κωνσταντίνα Τζώρτζη.
Θα παρέμβουν οι : Σέβη Τηλιακού, Γιούλη Τσακάλου, Λένα Παντοπούλου, Λίζα Βολφ και Δημήτρης Καραναστάσης.
 Η εκδήλωση θα γίνει στο ARTHENS, Αιόλου 77 & Ευρυπίδου, στην Αθήνα.
Σας θέλουμε όλους κοντά μας να δώσουμε πνοή στον νέο εκδοτικό οίκο και στο βιβλίο της αγαπημένης μας Κάκιας Ξύδη