ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ "ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΟΙ ΕΡΩΤΕΣ" ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΥ

Όπως σας είχα υποσχεθεί θα δημοσιεύω κριτικές που θα μου στέλνετε για βιβλία που έχετε διαβάσει. 

Παραθέτω λοιπόν την κριτική της φίλης μας Έλενας για το βιβλίο της Σοφίας Θωμοπούλου "Ανεκπλήρωτοι Έρωτες", περιμένοντας και τις δικές σας κριτικές.

Πρόκειται για ένα βιβλίο αυτοαναφορικό ως ένα βαθμό, πράγμα που σημαίνει ακριβώς πως υπάρχει ένα βιβλίο μέσα σε ένα μεγαλύτερο βιβλίο. Κι αυτό δικαιολογεί κατά κάποιο τρόπο και το αρκετά μεγάλο του μέγεθος, αφού φτάνει τις 428 σελίδες.

Στην πραγματικότητα το βιβλίο αποτελείται από δυο ξεχωριστές ιστορίες, όπως και πολλά βιβλία του είδους που πλέκουν το παρόν με το παρελθόν.

Η ιστορία του παρόντος έχει να κάνει με τη ζωή της Στεφανίας Αυγερινού. Πρόκειται για μια νέα γυναίκα που είναι μοντέλο κι έχει μια τεράστια περιουσία κι όλον τον κόσμο στα πόδια της. Βασικά της όπλα είναι η ομορφιά και η κριτική της στάση απέναντι σχεδόν στα πάντα. Χρησιμοποιεί την ομορφιά της με κάθε τρόπο που μπορεί για να επιβληθεί στους άνδρες και να πετύχει τους σκοπούς της. Ωστόσο δεν αποτελεί άνθρωπο κενό και στερημένο από αξίες, αφού είναι πολύ μορφωμένη. Έχει σπουδάσει αρχαιολογία, έχει διαβάσει πολύ κι έχει επίσης ταξιδέψει σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου αποκομίζοντας εμπειρίες που την κάνουν σοφότερη μα και σκεπτικίστρια.

Το βιβλίο ξεκινάει από το σημείο όπου έπειτα από έναν σύντομο κι αποτυχημένο γάμο, έχοντας δοκιμάσει τα πάντα σχεδόν, αποφασίζει να κυνηγήσει τον μόνο άνδρα που της αντιστέκεται, αδιαφορώντας απόλυτα για την ύπαρξή της. Είναι ένας καταξιωμένος συγγραφέας που ελάχιστα ενδιαφέρεται για τη μόδα και τις κοσμικές στήλες των περιοδικών κι αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο του λάθος.
Ύστερα από την πρώτη τους συνάντηση ξεκινά ένα παιχνίδι στο οποίο συνεχώς εναλλάσσονται οι ρόλοι κυνηγού και θηράματος, θύματος και θύτη.
Και στο τέλος αυτής της μάχης θα βγούνε και οι δυο σοφότεροι, πιο δυνατοί κι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις νέες προκλήσεις που θα τους φέρει η ζωή. Ωστόσο το ταξίδι ως το σημείο αυτό θα είναι μακρύ κι επίπονο και το μονοπάτι της αυτογνωσίας αλλά και της κατανόησης του άλλου θα αποδειχθεί δύσβατο και το λιγότερο περιπετειώδες.

Η ιστορία του παρελθόντος που δεν είναι τίποτα άλλο παρά το πόνημα του συγγραφέα αυτού είναι αναμφισβήτητα πιο περίπλοκη. Πρόκειται για ένα ταξίδι στο χρόνο, που ξεκινάει τον 19ο αιώνα στη Σύμη. Στην ουσία είναι πορτρέτο και καθρέφτης μιας ολόκληρης οικογένειας, πλούσιας και γενικά ευκατάστατης με κοινωνική αναγνώριση και μεγάλη επιρροή σε ολόκληρο το νησί. Υπάρχει έντονο το άρωμα των ηθικών αξιών της κουλτούρας και των ιδανικών εκείνης της εποχής που έχτιζαν ολόκληρες αυτοκρατορίες, διέλυαν σπίτια και ξερίζωναν αγάπες κι έρωτες.

Ουσιαστικά παρακολουθούμε την ιστορία των γυναικών της οικογένειας μέσα από τις δικιές τους αφηγήσεις, ή και τα ημερολόγιά τους, να παλεύουν ενάντια σε πολέμους, θανάτους, τουρκοκρατία κι αργότερα κατοχή. Κυρίαρχο ρόλο παίζει η προσήλωση στην οικογένεια κι ότι αυτή συμπεριλαμβάνει αλλά και η κοινωνική ανέλιξη και η αιώνια μάχη για ανεξαρτησία και δύναμη. Τα συναισθήματα και οι προσωπικές επιθυμίες κάποιες φορές μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα, όσο για τον ίδιο τον έρωτα… πολλές φορές θάβεται αναγκαστικά κάτω από τα πρέπει που επιβάλουν οι καιροί και οι δυσκολίες τους, μόνο και μόνο για να βγει πεισματικά στην επιφάνεια στην επόμενη γενιά. Κι αν ποτέ τολμήσει να αψηφήσει τις κοινωνικοπολιτικές επιταγές οι συνέπειες γίνονται ολέθριες. Οι περισσότερες από τις γυναίκες της οικογένειας αυτής είναι υπερήφανες κι αδάμαστες, έντονα καλλιεργημένες και προοδευτικές,  εντελώς αφοσιωμένες στα καθήκοντά και τις δεσμεύσεις που έρχονται μαζί με το όνομά τους, η ιστορία του οποίου είναι λαμπρή και φημισμένη.

Η σύνδεση ανάμεσα στις δυο αυτές ιστορίες αν και δείχνει κάπως χαλαρή φαινομενικά, στην αρχή τουλάχιστον, είναι στηριγμένη στην πραγματικότητα σε πολύ ισχυρούς αρμούς, αλλά τους αρμούς αυτούς είναι καλύτερα να κληθεί να τους ανακαλύψει ο κάθε αναγνώστης ξεχωριστά, αφού για τον καθένα οι άξονες και οι κρίκοι της σύνδεσης αυτής θα είναι αναμφίβολα διαφορετικοί.

Πρόκειται για ένα έργο πολυδιάστατο γεμάτο με ποικίλα χρώματα κι αρώματα, άλλα από τα οποία θυμίζουν δαντελένια και πολυκαιρισμένα φορέματα που βγαίνουν από τα μπαούλα για να γυρίσουν πίσω το χρόνο, κι άλλα δείχνουν τον δρόμο εμφατικά κι αποφασιστικά ώστε να γυρίσουμε στην δικιά μας εποχή προσκαλώντας μας να βρούμε λύση στα πιο καίρια ζητήματα και προβλήματα της εποχής μας όπως είναι η απομόνωση και το αδιάκοπο κυνήγι της επαγγελματικής επιτυχίας, το οποίο καμιά φορά μπορεί να αποδειχθεί ίσως και μάταιο.

Επίσης, μπορεί κανείς να εντοπίσει ένα πλήθος διαφόρων ετερόκλητων πραγμάτων όπως είναι τα όνειρα, οι προφητείες και τα ταξίδια σε φανταστικούς κόσμους, όμως όλα αυτά βρίσκουν τη θέση τους στο έργο βοηθώντας στη διατήρηση της αρμονίας.

Αν επιχειρούσαμε να βρούμε κάποια ψεγάδια στο μυθιστόρημα, αυτά θα είχαν να κάνουν με ορισμένες περιγραφές κάποιων από τις ομορφότερες πόλεις και πρωτεύουσες του κόσμου, οι οποίες τραβάνε πολύ σε μάκρος τείνοντας να γίνουν κουραστικές. Κι ακόμη μερικές φορές οι διάλογοι γίνονται εξεζητημένοι με έντονα φιλοσοφικά στοιχεία κι αναζητήσεις χωρίς τέλος.

Ωστόσο η γενική εντύπωση είναι πολύ καλή, αφού αναμφίβολα πρόκειται για προϊόν έντονης προσωπικής μελέτης, σκληρής δουλειάς και διεξοδικής έρευνας."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου