«75 χρόνια Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – 75 αντικείμενα»,

Tην Πέμπτη Ιουνίου στις 7 μ.μ θα πραγματοποιηθούν τα εγκαίνια της έκθεσης «75 χρόνια Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – 75 αντικείμενα», η οποία θα γίνει στο Χώρο Τέχνης ΣΤΟart ΚΟΡΑΗ, από την Εθνική Ασφαλιστική σε συνεργασία με το Θέατρο Τέχνης. Είναι πραγματικά μια ξεχωριστή έκθεση με σπάνια αντικείμενα από την ιστορία του Θεάτρου Τέχνης και θα διαρκέσει μέχρι τις 27 Ιουλίου 2017

Στην έκθεση παρουσιάζονται 75 αντικείμενα, με καλλιτεχνική και συναισθηματική αξία, από τη μακρόχρονη πορεία του Θεάτρου Τέχνης, από την ίδρυση του το 1942 από τον Κάρολο Κουν έως σήμερα. Κοστούμια, τμήματα σκηνικών και σκηνικά αξεσουάρ ιστορικών παραστάσεων, όπως οι «Όρνιθες» και οι «Πέρσες», προγράμματα, αφίσες, φωτογραφίες κ.ά, πολλά εκ των οποίων εκτίθενται για πρώτη φορά κι αποτελούν μέρος της θεατρικής ιστορίας του τόπου μας, καθώς έχουν φιλοτεχνηθεί από σημαντικούς συνεργάτες του Θεάτρου Τέχνης.
Ο αριθμός 75 είναι συμβολικός. Στόχος της έκθεσης, εκτός των άλλων, είναι να αναδειχθεί το ζήτημα της ανάγκης αξιοποίησης του αρχείου του Θεάτρου Τέχνης, που αριθμεί χιλιάδες κοστούμια, σκηνικά αντικείμενα και αρκετές χιλιάδες υλικού τεκμηρίωσης, φωτογραφίες, μακέτες, προγράμματα παραστάσεων, κριτικές και αποκόμματα εφημερίδων.
Ευχόμαστε καλή επιτυχία και μεγάλη επισκεψιμότητα.

Συνέντευξη με την Άννα Αθανασιάδου


Σε άλλο κλίμα η σημερινή συνέντευξη, στην οποία έχω τη χαρά να σας παρουσιάσω έναν ιδιαίτερο άνθρωπο, που κι εγώ πρόσφατα γνώρισα καλά και με εξέπληξε. Αλλά καλύτερα να σας πω πρώτα δυο λόγια για το βιογραφικό της και μετά ας την αφήσουμε να μας μιλήσει η ίδια.

Η Άννα Αθανασιάδου γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας και στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, στο τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Οι σπουδές της περιλαμβάνουν πτυχία μουσικής σε πρακτικό και θεωρητικό επίπεδο. Εργάζεται στο χώρο της ιδιωτικής και φροντιστηριακής εκπαίδευσης από το 1998. Έχει γράψει παιδικά βιβλία, βιβλία με εκπαιδευτικό υλικό για παιδιά Δημοτικού και βιβλία για νηπιαγωγούς και δασκάλους. Από το 2003 παραδίδει σεμινάρια σε εκπαιδευτικούς και γονείς καθώς  και σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Συνεργάζεται σε μόνιμη βάση με το παιδαγωγικό περιοδικό «Παράθυρο στην εκπαίδευση του παιδιού». Το 2009 ιδρύει την εταιρία σχεδιασμού εκπαιδευτικών προγραμμάτων 4e-project. Από τότε μοιράζει την ημέρα της ανάμεσα στη διδασκαλία, στην οργάνωση εκπαιδευτικών δράσεων και στην παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια  εκπαίδευση. Τα παιδιά της τη βλέπουν λίγο, αλλά την εμπνέουν πολύ. Δεν σταματά να αναζητά τρόπους βελτίωσης της διαδικασίας μάθησης.

Τα τελευταία της βιβλία για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας μπορείτε να τα βρείτε στις εκδόσεις ΩΡΙΩΝ http://www.orionbooks.gr/index.php?route=product/product&path=170_187&product_id=1127

Τα βιβλία τα συναντάμε και στη δική τους σελίδα στο facebook: https://www.facebook.com/topaixniditwnepoxwn/



ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ   ΓΙΑ ΤΑ  ΒΙΒΛΙΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ

1.- Διευθύνεις ένα φροντιστήριο μέσης εκπαίδευσης (Φροντιστήριο Αθανασιάδου), μια επιχείρηση (4e-project), γράφεις παιδικά βιβλία, κάνεις σεμινάρια γραφής παραμυθιών και παράλληλα είσαι σύζυγος και μητέρα δύο αγοριών. Πώς τα καταφέρνεις; Πες μας το μυστικό της επιτυχίας σου.

 Σε αυτήν την ερώτηση η πρώτη αυθόρμητη απάντηση- τόσο η δική μου όσο και των πολύ κοντινών μου ανθρώπων- είναι ένα τεράστιο αμήχανο χαμόγελο… Πραγματικά δεν ξέρω και δεν νομίζω ότι υπάρχει μυστικό. Ακολουθώ κάποιες τεχνικές ωστόσο: Κάνω λίστες, βάζω προτεραιότητες, κάνω μόνο πράγματα που με ευχαριστούν και είμαι έτοιμη οποιαδήποτε στιγμή να τα παρατήσω όλα και…  να πάω για καφέ σε μια παραλία! Η ιδέα ότι έχω την εσωτερική ελευθερία να κάνω κάτι τέτοιο  μου δίνει καθημερινά δύναμη, μου θυμίζει ότι όλο αυτό το τρελό πρόγραμμα είναι συνειδητή επιλογή μου και με βοηθά να οργανώνω αποδοτικά τον χρόνο μου.

2.- Μίλησε μας λίγο για το έργο σου στην εκπαίδευση. Νομίζω ότι και τα βιβλία που γράφεις έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα.

Ο χώρος της εκπαίδευσης είναι ο φυσικός μου χώρος. Είναι ο χώρος στον οποίο μπορώ να λειτουργήσω πραγματικά. Και τον εννοώ με την ευρύτερη έννοια, όχι στενά με την έννοια της διδασκαλίας. Πέρα από την τυπική εκπαίδευση υπάρχει ένα άλλο, μεγάλο και πολυμορφικό πεδίο, μέσα στο οποίο ο καθένας μαθαίνει πολλά και με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Όλη μου η προσπάθεια στον χώρο της εκπαίδευσης σχετίζεται με τη δημιουργία κινήτρων μάθησης στους γύρω μου. Τα περισσότερα βιβλία μου έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα … Αλλά  γενικά όλα τα βιβλία, έτσι κι αλλιώς, κάτι δεν μας μαθαίνουν;

3.- Παρουσίασέ μας με λίγα λόγια την εταιρία 4e-project.  

Το 4e-project είναι μια εταιρία σχεδιασμού εκπαιδευτικών προγραμμάτων και παραγωγής εκπαιδευτικού υλικού. Συνεργάζεται από το 2009 με εκπαιδευτικές μονάδες, ιδιώτες εκπαιδευτικούς, φροντιστήρια, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης και εταιρίες σχεδιάζοντας εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά και ενήλικες, παράγοντας πρωτότυπο εκπαιδευτικό υλικό και υλοποιώντας βιωματικά εργαστήρια, σεμινάρια και  ψυχαγωγικά εργαστήρια για κοινωνικές εκδηλώσεις. Η ομάδα μας αποτελείται από επιστήμονες εκπαιδευτικής πολιτικής, σχεδιαστές εκπαιδευτικών προγραμμάτων, εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, υλοποιητές προγραμμάτων, ψυχολόγους, θεατρολόγους, γραφίστες και εικαστικούς. Δημιουργείται έτσι ένα δυναμικό σύνολο ανθρώπων, που με κατάλληλη κατάρτιση και ουσιαστική αγάπη για τη βιωματική μάθηση, σχεδιάζουν προγράμματα  προσαρμοσμένα πάνω στις ανάγκες του κάθε φορέα. Για να γίνω πιο κατανοητή, δείτε για παράδειγμα τα προγράμματα θερινής απασχόλησης για παιδιά που οργανώνουν πολλοί φορείς. Η εταιρία μας σχεδιάζει το πρόγραμμα και όλο το υλικό που θα αξιοποιηθεί και επιμορφώνει τους υλοποιητές ή το υλοποιούν δικοί μας συνεργάτες. Και αυτό είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι των υπηρεσιών μας. Είναι δύσκολο να μεταφέρω με λίγα λόγια το εύρος της δράσης μας. Μπορεί κάποιος να μας γνωρίσει στο www.4e-project.gr και να μας ακολουθήσει σε facebook και twitter.

4.-Διαβάζεις; Κι αν διαβάζεις σε έχουν επηρεάσει κάποιοι Έλληνες ή ξένοι συγγραφείς;

Έχω διαβάσει αρκετά στο παρελθόν. Διαβάζω συνειδητά και φανατικά από 8  ετών ξεκινώντας από ξένη κλασική λογοτεχνία και σύγχρονη ελληνική εφηβική λογοτεχνία. Τα παιδικά μου χρόνια (και όχι μόνο τα παιδικά μου καλοκαίρια) είναι γεμάτα από ανάλογες αναμνήσεις… Θυμάμαι χαρακτηριστικά να έχω κρυφτεί κάτω από το πάπλωμα με φακό στην Δ΄ Δημοτικού και να προσπαθώ να ολοκληρώσω ένα βιβλίο του Ι. Βερν . Οι γονείς να φωνάζουν ότι πρέπει να κοιμηθώ- γιατί την επόμενη μέρα είχα φυσικά σχολείο- κι εγώ να αγωνιώ να προλάβω να διαβάσω το τέλος… Αυτή η λαχτάρα με κατατρέχει μέχρι σήμερα.  Μπορώ να ξενυχτήσω διαβάζοντας ένα συναρπαστικό βιβλίο, χωρίς να υπολογίζω τίποτα… Ωστόσο τα τελευταία χρόνια περιορίζομαι στο να διαβάζω βιβλία μόνο στις διακοπές και κυρίως αστυνομικά, που με ξεκουράζουν. Καθημερινά δεν υπάρχει χρόνος και για αυτό. Δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω συγγραφείς… Στη βιβλιοθήκη μου θα δει κανείς από βιβλία της Μάρως Δούκα και του Γιάννη Ξανθούλη μέχρι όλη τη σειρά βιβλίων της Αγκάθα Κρίστι ή όλη τη σειρά Χάρι Πότερ… Υποθέτω ότι έχω επηρεαστεί λίγο πολύ από καθετί που έχω διαβάσει. Όλα είναι βιώματα.

 5.- Νομίζεις ότι οι Έλληνες σήμερα και ιδιαίτερα τα νέα παιδιά διαβάζουν; Κι αν όχι, τι προτείνεις για την εξάπλωση της αναγνωσιμότητας;

Με έχει προβληματίσει αρκετά αυτό το ερώτημα… Γενικά δεν είμαι από αυτούς που ισχυρίζονται ότι «παλιά ήταν όλα καλύτερα» ή ότι «η νέα γενιά είναι κατεστραμμένη» κτλ. Δεν θεωρώ ότι τα νέα παιδιά ή οι έφηβοι έχουν χειρότερη σχέση με το εξωσχολικό βιβλίο σε σχέση με 20-30 χρόνια πριν. Και οι νέοι γονείς νιώθω ότι σπρώχνουν συνειδητά τα παιδιά από μικρή ηλικία προς το βιβλίο σε μεγαλύτερο βαθμό από όσο οι δικοί μας γονείς. Οι σημερινοί έφηβοι είναι πιο ανεξάρτητοι ως προς τις επιλογές τους. Δεν θα διαβάσουν ένα βιβλίο επειδή τους το είπε ο καθηγητής ή ο γονιός. Θα διαβάσουν μόνο όσοι  το θέλουν πραγματικά. Μπορεί να έχουμε λιγότερους αναγνώστες, αλλά έχουμε πιο συνειδητούς. Στα σχολεία και κυρίως στην προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση γίνονται πολλά για να ενισχυθεί η επαφή με το βιβλίο. Έχουμε πολλούς εκπαιδευτικούς που ενδιαφέρονται πραγματικά για τη φιλαναγνωσία και παράγουν έργο. Και οι σχετικές δράσεις από δήμους, βιβλιοθήκες και εκδοτικούς οίκους συνεχώς πληθαίνουν. Αλλά αρκούν ; Στους 10 μαθητές μου διαβάζουν συνειδητά λογοτεχνία οι 3. Το ποσοστό δεν διαφέρει σημαντικά σε σχέση με το παρελθόν. Όμως είναι εξαιρετικά μικρό. Για την εξάπλωση της αναγνωσιμότητας τι άλλο να προτείνει κανείς παρά τα προφανή: να γίνει συνήθεια από τη μικρή ηλικία, να αποδεσμευτεί από τη σχολική εργασία, να γίνει ορθολογικά η πρώτη επαφή με τη λογοτεχνία. Δεν είναι δυνατόν να πιστεύουμε αφελώς ότι σε όλους τους δεκάχρονους θα αρέσει για παράδειγμα η Π.Δέλτα ή ο Β. Ουγκώ. Αν πιέσουμε ένα παιδί να αρχίσει με ένα κλασικό βιβλίο «που μεγάλωσε γενιές και γενιές», που είναι «αριστούργημα της κλασικής λογοτεχνίας», παρόλο που το περιεχόμενο ενός τέτοιου βιβλίου δεν θα συνάδει με τα ερεθίσματα και τα ενδιαφέροντα του παιδιού, το πιο πιθανό είναι να δημιουργήσουμε άλλον έναν ενήλικα που θα προτιμά να περάσει τον χρόνο του με οτιδήποτε άλλο παρά διαβάζοντας λογοτεχνία. Χρειάζεται πολλή προσοχή αυτή η αρχική μύηση…

6.- Ελεύθερος χρόνος ή χρόνος προσωπικός σου μένει; Και πώς τον αξιοποιείς γενικώς;

Ποιον ορίζουμε ως ελεύθερο και προσωπικό χρόνο; Αν ελεύθερος και  προσωπικός χρόνος είναι αυτός κατά τη διάρκεια του οποίου το άτομο κάνει πράγματα που το ευχαριστούν  και πράγματα που αγαπά, τότε  κάθε μέρα έχω… άπλετο ελεύθερο χρόνο! Με την συνηθισμένη  έννοια του όρου ο προσωπικός μου χρόνος είναι πολύ λίγος… Και τότε ασχολούμαι κυρίως με μια άλλη μεγάλη μου αγάπη, τα ταξίδια. Κατά προτίμηση με …μηχανή μαζί με τον Μάνο!

7.- Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Σχέδια έχω πολλά, ιδέες ακόμα περισσότερες… Είτε το πιστεύεις είτε όχι κάνω συνήθως πλάνο πενταετίας από τότε που ήμουν έφηβη. Θέτω δηλαδή στόχους για τα επόμενα πέντε χρόνια και …τους πετυχαίνω!  Άμεσος στόχος μου είναι η  ολοκλήρωση κάποιων βιβλίων με τη βοήθεια και της πολυτάλαντης και αγαπημένης εικονογράφου και γραφίστριας Μιμίκας Καπούλα,  η ανάπτυξη νέων δράσεων στο 4e-project  και …ένα μεγάλο ταξίδι με μηχανή στην Ιταλία, για απόκτηση νέων εμπειριών!

8.- Έχεις να δώσεις μια συμβουλή στα νέα παιδιά που ετοιμάζονται για τις πανελλήνιες σαν εκπαιδευτικός;

Η συμβουλή είναι μία: «Κάνε ό,τι κάνεις με κέφι και θα πετύχεις». Αυτό λέω συνεχώς στα παιδιά κάθε χρόνο. Και όσοι με πίστεψαν μέχρι τώρα και το ακολούθησαν, δεν το μετάνιωσαν… Οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι απλά ένας διαγωνισμός. Από τη στιγμή που οι θέσεις σε κάποιο τμήμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι λιγότερες από τους υποψηφίους, με κάποιο τρόπο πρέπει να επιλεγούν ποιοι θα τις καταλάβουν. Για αυτό και η οποιαδήποτε εξαγγελία περί «κατάργησης εξετάσεων» είναι απλώς παραπέτασμα καπνού. Είτε με  βαθμολογικά κριτήρια σε περισσότερα μαθήματα είτε με εσωτερικές εξετάσεις εντός των πανεπιστημίων-οποιοδήποτε σύστημα δηλαδή και να ακολουθήσει μια χώρα- κάπου, κάπως, κάποιος, κάποτε θα αξιολογηθεί για το αν θα σπουδάσει το ένα ή το άλλο αντικείμενο. Θα συμβούλευα τα παιδιά λοιπόν να δουν τις εξετάσεις αυτές στις πραγματικές τους διαστάσεις, ως το πρώτο βήμα. Ας θυμούνται πάντα ότι η δια βίου μάθηση είναι το κλειδί της επιτυχίας στην εποχή μας και ότι όταν κάποιος θέλει να εκπαιδευτεί σε κάτι, να καταρτιστεί επαγγελματικά  ή να γεμίσει γενικότερα τις πνευματικές του αποθήκες, μπορεί να το πετύχει με πολλούς τρόπους. Τόσο μια επιτυχία όσο και μια αποτυχία στις πανελλαδικές εξετάσεις  είναι σίγουρα μια ευκαιρία να γνωρίσει ο νέος καλύτερα τις δυνατότητές του, τα όριά του, ακόμα και τις πραγματικές του επιθυμίες.



Τι να πει κανείς παραπάνω. Ευχόμαστε στην Άννα πάντα επιτυχίες και πραγματικά θαυμάζω την αστείρευτη ενέργειά της.

ΓΙΟΡΤΗ ΒΙΒΛΙΟΥ


Από 26 Μαίου έως 11 Ιουνίου στον πεζόδρομο της Ερμού, ο ΣΕΒΑ θα γιορτάσει φέτος τα 40 χρόνια Γιορτής Βιβλίου (με αφετηρία την Πλατεία Ασωμάτων) με σκοπό να δημιουργήσει έναν χώρο ανταλλαγής ιδεών στο κέντρο της Αθήνας μέσα από αυτό το σημαντικό πολιτιστικό γεγονός.

Στο πλαίσιο αυτό, θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις και δράσεις για μικρούς και μεγάλους.

ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ:
Δευτέρα-Παρασκευή: 18.00-22.00
Σάββατο: 10.00-14.30 και 18.30-11.00
Κυριακή: 10.00-14.30 και 18.30-10.30
Υπό την Αιγίδα του ΥΠΠΟΑ 

"Όσα δεν είπαμε" της Εβίτας Καφούρου


Η αγαπημένη μας ποιήτρια και συγγραφέας του παραμυθιού "Μου λείπεις", σε συνεργασία με τον εκδοτικό οίκο Όστρια, παρουσιάζουν το Σάββατο 27 Μαϊου, στις 7.30μμ την νέα της ποιητική συλλογή. Η εκδήλωση θα γίνει στο πεδίο Άρεως, Χέυδεν 3, στα γραφεία του εκδοτικού οίκου.
Σας περιμένουμε όλους.

"ΛΕΥΚΑ ΟΝΕΙΡΑ" της Ειρήνης Φραγκάκη


Την Τετάρτη 24 Μαϊου, στις 19.30, στο Πολιτιστικό Κέντρο "Γιάννης Ρίτσος" στο Αιγάλεω, οι εκδόσεις Πνοή και ο Σύλλογος Κρητών Αιγάλεω θα παρουσιάσουν το μυθιστόρημα της Ειρήνης Φραγκάκη. Το βιβλίο θα προλογίσει η απόφοιτη Φ.Π.Ψ του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, κα. Μανουσάκη Χριστίνα και αποσπάσματα θα διαβάσει η Χριστίνη Μπενιουδάκη. Από το "Χαμόγελο του Παιδιού" θα μιλήσει ο ψυχολόγος Στέφανος Αλεβίζος και η κα. Παναγιώτα Μητσοπούλου εκ μέρους του Συλλόγου Συμπαράστασης Κακοποιημένων Γυναικών και Παιδιών.
Για το βιβλίο η Ειρήνη Φραγκάκη έχει γράψει δύο τραγούδια με μουσική της καθηγήτριας πιάνου και μουσικοσυνθέτριας Ελένης Μπελιμπασάκη θα πλαισιώσουν τη βραδιά. 
Σας περιμένουμε όλους εκεί.

ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Κάθε χρόνο την δεύτερη Κυριακή του Μάη έχει καθιερωθεί η γιορτή της μητέρας. Μια γιορτή, που κατά τη γνώμη μου πρέπει να γίνεται καθημερινά, αφιερωμένη στις μανούλες όλου του κόσμου, είτε είναι μαζί μας είτε μας βλέπουν από κεί ψηλά.

Γι αυτή τη ημέρα δέχτηκαν να μας μιλήσουν κάποιες φίλες και να καταθέσουν στα Βιβλιομαγειρέματα την δική τους εκδοχή.


Τιτίκα Ποθητή Μαρίνου (ηθοποιός)



"Κάθε δεύτερη Κυριακή του Μαϊου, μαζί με την υπέροχη, ανθισμένη φύση, γιορτάζουν οι μανουλες, το πιο γλυκό κομμάτι της ζωής και των αναμνήσεων μας. Μία μέρα αφιερωμένη σε εκείνες, που για τον καθένα μας, προσωποποιούν την πιο άδολη αγάπη, την παντοτινή αγκαλιά..." Να τις χαιρόμαστε.


Χρύσα Ζανεσή Αλεξάκη (συγγραφέας)

                                   Συγγνώμη Μάνα μου….
Κάθισα στο πάτωμα και ακούμπησα το κεφάλι μου στα γόνατα σου. Όπως τότε, που ήμουν παιδί. Τα ξανθά βαμμένα μου μαλλιά χύθηκαν στην ποδιά σου, εσύ τα χάιδεψες στοργικά.
«Μάνα μου! Μάνα μου δέξου την εξομολόγηση της ψυχής μου».
«Η δική μου ψυχή γαληνεύει, γι΄ αυτό κάτσε παιδάκι μου όπως είσαι ! Μου έλειψε η αγκαλιά σου. Έτσι πάντα καθόσουν όταν ήσουν παιδί. Αχ, μικρό μου κοριτσάκι! Μεγάλωσες παιδί μου Άσπρισαν τα ξανθά σου μαλλάκια και στο προσωπάκι σου βγήκαν οι πρώτες ρυτίδες. Μα για μένα πάντα θα είσαι το μικρό μου».
«Μάνα μου! Εσύ που στέκεις δίπλα μου για πενήντα ολόκληρα χρόνια σαν ακοίμητος άγγελος! Εσύ που με περιμένεις καρτερικά στην πόρτα, για να μου πεις το πρώτο καλημέρα και την τελευταία καληνύχτα! Εσύ που νοιάζεσαι αν έφαγα, αν είμαι καλά, αν νοιάστηκα τα παιδιά μου. Μάνα μου! Εγώ που θυμώνω αρκετές φορές μαζί σου. Εγώ που νομίζω πως ξέρω περισσότερα από σένα. Εγώ που σε μαλώνω άδικα, για την υπερπροστασία σου, θυμίζοντας σου πως μεγάλωσα πια. Εγώ, που οι ανάγκες και τα προβλήματα της ζωής, δεν με αφήνουν να σου αφιερώσω τον απαιτούμενο χρόνο, για να σου κρατήσω συντροφιά. Μάνα μου! Έρχομαι να σου πω ένα μεγάλο συγγνώμη! Συγγνώμη μάνα μου, που δεν μπορώ να σου δείξω με τον δικό σου τρόπο, την αγάπη μου! Σ΄ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ ΜΑΝΑ ΜΟΥ!»
«Μη ζητάς συγγνώμη παιδί μου! Σε καταλαβαίνω! Σε καταλαβαίνω και σ΄ αγαπώ το ίδιο δυνατά, όπως αγαπάς και εσύ τα παιδιά σου. Γιατί είσαι και εσύ μάνα!» 


Λίνα Μπένου (συγγραφέας)

 Μάνα: πηγή ζωής, δισκοπότηρο γεμάτο αστείρευτο νάμα, αραξοβόλι και απανεμιά, ανάχωμα και οχυρό, βράχος και φράχτης, θυσία και αγκαλιά, λιμάνι και φωλιά, ορμητήριο και προορισμός, αφετηρία και εφαλτήριο, πηγάδι ευχών και χοάνη αγάπης. Η γυναίκα που γεννιέται και γεννά, που υπομένει και επιμένει, που τολμά και δειλιάζει, που πληγώνει και πληγώνεται, που αγωνίζεται και λυγίζει, που πέφτει και σηκώνεται, που πετυχαίνει και αποτυγχάνει, που πονά και εκδικείται, που αγαπά και φροντίζει, που ανασαίνει και δίνει πνοή. Η γυναίκα που παραγκωνίζει το ίδιο της το είναι, τα «θέλω» της, τα δικαιώματά της και βάζει μπροστά και πάνω απ’ όλα το παιδί. Γίνεται ασπίδα και θεριό ανήμερο όταν κινδυνεύσει το σπλάχνο της και με ένα του φιλί λησμονεί κάθε κακουχία, κάθε πόνο και σπαραγμό. Μάνα: λέξη γένους θηλυκού, όπως η ζωή.


Λίτσα Καποπούλου (συγγραφέας)

"Τα κρινοδάχτυλα,που εφτιαχναν την πιο ομορφη αλογοουρα και τη στολιζαν με κορδελα ασπρη η θαλασσια άκουγαν στο όνομα:Μαμά! Τα χερια που με προστατευαν στην καθε λογης κακοτοπια,τα φωναζα:Μαμά! Το βλέμμα,που με χάιδευε νυχτα και ημέρα ανηκε στη Μητέρα! Ειναι η Μανα,πούχει καρδια χρυση,μαγεία, ροδινη Ανατολή! Πάνω απ όλα η αγάπη της για το παιδί! Αντιπροσωπος ειναι του Θεου!Πρωταθλήτρια του ωραίου,του μεγαλου,του ιδανικού! Δίκαια την τιμούμε! Αξια την υμνούμε!Και την Παναγία Μάνα την αποκαλούμε!


Αφιέρωμα στην μητέρα μου!


Αφιέρωμα στην Μητέρα



«Όταν θα γίνεις μάνα, θα με καταλάβεις» ήταν το καθημερινό κλισέ της μάνας μου και σταθερά σκεφτόμουν «Άντε πάλι τα ίδια».

Δεν άργησε να ανατείλει ο Μάης που γεννήθηκε η κόρη μου. Βλέπετε αποφάσισε να δει τον ήλιο Μάη μηνα, σαν δώρο για τη γιορτή της μητέρας . Αλλά που τότε να καταλάβω τι μέλλει γενέσθαι με το μικρό πλασματάκι που αποφάσισε να είμαι η μάνα του.

Πέρασαν 17 ολόκληρα χρόνια αοπό την γέννηση της και η φιλοσοφία μου όχι μόνο έχει αλλάξει αλλά θα έλεγα ότι έχει κάνει στροφή 360 μοιρών.

Πόσες φορές κατά την διάρκεια αυτών των χρόνων, πάνω στα ξενύχτια λόγω ασθένειας της μικρής μου δεν μονολόγησα: «΄Αχ μάνα μου πόσο σε σκέφτομαι, πόσο σε χρειάζομαι». Πόσες φορές δεν έτρεξα εκεί στην μεγάλη Μάνα, να την παρακαλέσω για κάτι που πήγαινε στραβά και να αναστενάξω : «΄Αχ μάνα είσαι κι Συ, βοήθα το σπλάχνο μου».

Και μεγαλώνοντας η κόρη, μεγάλωναν και τα βάσανά μου, ακριβώς όπως έλεγε η μάνα μου. Και πάλι γύριζα το βλέμμα στη μάνα μου, και μόνο κοιτάζοντας την έπαιρνα κουράγιο. Και πάλι πρόστρεχα στην μεγάλη Μάνα και άλλοτε την παρακαλούσα, άλλοτε την συμβουλευόμουν και άλλοτε διαφωνούσα μαζί της γιατί κάτι δεν είχε έρθει όπως εγώ το υπολόγιζα. Γυναικείες κουβέντες μεταξύ μανάδων.

Και τα χρόνια πέρναγαν, μαζί με το κορμί ωρίμαζε και το μυαλό, άλλαζε ο μικρόκοσμός μου και τα μάτια μου, λες και πέταξαν αόρατα πέπλα, άρχισαν να βλέπουν πράγματα που πρέπει πάντα να ήταν εκεί αλλά μέχρι τότε δεν τα είχα προσέξει. Ίσως λόγω ηλικίας, ίσως λόγω απειρίας, ποιος ξέρει;

Πρόσεξα πρώτα τη μάνα μου. Είδα τα άσπρα της μαλιά, το άλλοτε νεανικό κορμί της που τώρα πια είχε βαρύνει, τις ρυτίδες στα όμορφα μάτια της, τη δυσκολία της να φέρει σε σειρά το σπίτι που άλλοτε το έκανε δυο φορές την ημέρα. Και μέσα από αυτά δεν είδα μια γερασμένη γυναίκα αλλά μια σοφή μάνα. Κάθε ρυτίδα της, κάθε άσπρη τρίχα της ένας πόνος για μένα το παιδί της. Ένα ξυνύχτι στην αρρώστια μου, μια λαχτάρα που αθέλητα της έδωσα, ένα καρδιοχτύπι για το μέλλον μου, μια αγωνία για τον γάμο μου, για την δουλειά μου. Και θυμήθηκα πόσες φορές έτρεξα κοντά της για να παραπονεθώ για κάτι που μου έτυχε, μια αναποδιά, μια αδικία, μια αρρώστια. Και ρώτησα τιον εαυτό μου: «Εσύ που ήσουν το δικό της σπλάχνο, έτρεξες πολλές φορές να της πεις το πόνο σου. Εκείνη την ρώτησες να σου πει τον δικό της;» Γιατί θεωρούσα δικαίωμα μου να λέω αλλά ξέχναγα την υποχρέωση μου να την ακουω;

Και έτσι ξαφνικά άλλαξε η συμπεριφορά μου στη μάνα μου αλλά και σε όλες τις άλλες μανάδες. Έσκυβα να χαιδέψω το άσπρο κεφάλι μιας γιαγιάς. Έβλεπα τον πόνο της μάνας που έχασε το παιδί σε τροχαίο ή στον πόλεμο ή από ναρκωτικά. Είδα τον πόνο της χήρας μικρομάνας, και κατάλαβα τι θα πει ΜΑΝΑ.

Αυθόρμητη αντίδραση μου να τρέξω σε Κείνη, την μεγάλη Μάνα και να την ευχαριστήσω. Γιατί η δική μου μάνα ευτυχώς είναι ακόμα στη ζωή και προλαβαίνω να της πω πόσο πολύ την είχα και την έχω ανάγκη. Να της πω ότι μπορεί να φαίνομαι αδιάφορη αλλά αυτό συμβαίνει επειδή ειμαι σίγουρη ότι εκείνη είναι εκεί για μένα. Να της εξομολογηθώ ότι η παρουσία της είναι για μένα το απάνεμο λιμανάκι της ζωής μου και ότι ακόμα κι αν γέρασε για μένα είναι η Μανα Μου, εκείνη που μου έμαθε τα πρώτα μου λόγια, την πρώτη μου προσευχή και πώς να κάνω το σταυρό μου. Είναι εκείνη που με πήρε από το χέρι και με πήγε την πρώτη μέρα στο σχολείο. Και ότι την αγαπώ πολύ.

Χρόνια πολλά Μανούλα δική μου.

Χρόνια πολλά Μανάδες όλου του κόσμου.

Χρόνια πολλά γιατί το αξίζετε.



Υ.Γ: Το κείμενο αυτό γράφτηκε πριν 10-11 χρόνια. Η κόρη μου μεγάλωσε. Η μητέρα μου δεν υπάρχει πια. Είναι κάπου εκεί ψηλά και μας οδηγεί. Και χαίρομαι γιατί πρόλαβα να της πω και να της δείξω πόσο την αγαπούσα. Και την αγαπώ ακόμα. Και μου λείπει κάθε χρόνο πιο πολύ. Χρόνια πολλά μαμά!
Μαίρη Κολοβού

'Ασκηση...μυαλού!


Πιείτε καφέ
Διαβάστε βιβλία
και επαναλάβετε

Που ξέρεις; μπορεί να χάσουμε και κανένα ,...κιλο!

"Ομονοίας και Πειραιώς γωνία" του Αριστείδη Παπατόλη







Αξίζει να το διαβάσετε, θα σας κατακτήσει από τις πρώτες σελίδες.




Συνέντευξη με τον Ζήση Παπαϊωάννου


Ο Ζήσης Παπαϊωάννου είναι ένας ευγενικός, νέος άντρας με πλούσιο καλλιτεχνικό βιογραφικό. Έχει σπουδάσει θέατρο στη σχολή Καρόλου Κουν και Γενική Φιλοσοφία στο εξωτερικό. Έχει ασχοληθεί με την τηλεόραση, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Υπήρξε επίσης καθηγητής θεάτρου και εισηγητής διαλέξεων στα σεμινάρια εκπαίδευσης ενηλίκων «Ακαδημία πολιτών».
Μέσα σε όλα του τα καλλιτεχνικά τρεξίματα, αποφάσισε να γράψει κι ένα βιβλίο. Το βιβλίο αυτό έχει τον τίτλο «ΕΛΠΙΝΙΚΗ – Φωνές και ψίθυροι στο Μουσείο της Ακρόπολης». Μιλήσαμε στο τηλέφωνο και ζήτησα το βιβλίο του, στην αρχή από περιέργεια για το όνομα που ανήκε στην μητέρα μου και στην ανιψιά μου αλλά απ’ ότι έμαθα και στην γιαγιά του συγγραφέα.
Η Ελπινίκη είναι ένα μικρό ευαίσθητο κορίτσι με ιδιαίτερη αδυναμία στην ιστορία της χώρας μας. Σε μια επίσκεψή της στο μουσείο της Ακρόπολης, μαθαίνει για την κλεμμένη Καρυάτιδα και θλίβεται βαθιά.
Ένα βιβλίο που αξίζει να το διαβάσουμε μαζί με τα παιδιά μας και να προβληματιστούμε.

Ο Ζήσης Παπαϊωάννου είχε την ευγενή καλοσύνη να μας παραχωρήσει και την παρακάτω συνέντευξη.

1.- Ηθοποιός, καθηγητής και συγγραφέας. Πως τα "δέσατε" όλα αυτά;
Η ανακάλυψη της δημιουργικής γραφής έγινε από την διδασκαλία της Υποκριτικής. Οπότε ήταν κάτι το αναμενόμενο για εμένα να βρεθώ και στην Συγγραφή και αυτο το λέω γιατί Ηθοποιός και Συγγραφέας είναι <<Μορφή>> πλάθουμε και ερμηνεύουμε ρόλους-χαρακτήρες.
2.- Ποιά από τις τέχνες που υπηρετείτε σας "γεμίζει" περισσότερο;
Δεν θέλω να βάλω φραγμούς.. Ώς δημιουργός θέλω να νιώθω απελευθερωμένα χωρίς όρους και όρια..Το κάθε ένα βέβαια λειτουργώ με πλήρη προσήλωση και αγάπη για την Τέχνη μας. 
3.- Ποιο το συναίσθημα του να βλέπεις το βιβλίο σου τυπωμένο;
Περίεργο..Σαν να έχεις γεννήσει το πρώτο σου παιδί..Με δέος και υπερηφάνεια αγγίζω το βιβλίο μου..και αυτό γιατί είναι κάτι δικό μου, απο την δική μου ψυχή και σκέψη που έγινε πραγματικότητα.
4.- Κινηματογράφος, τηλεόραση, θέατρο. Ποιον ρόλος σας ξεχωρίζετε και γιατι;
Πολλοί οι ρόλοι στη ζωή μου..Όλους τους ρόλους και τον κάθε έναν ξεχωριστά.. Όλοι οι ρόλοι έχουν να πουν και να δείξουν κάτι..Στην τηλεόραση για παράδειγμα ο ρόλος του Καψιμιτζή στην ΕΡΤ1 το 2008 στη σειρά Λούφα και Παραλλαγή..Ρόλος-εποχής σπουδαίος χαρακτήρας το να γυρίσεις χρόνια πίσω μέσα στην βαριά ιστορία της Ελλάδας. Όσο για τον Κινηματογράφο αγάπησα όλους τους ρόλους που έχω υποδυθεί..και στην ταινία “Symptom” του Άγγελου Φραντζή αλλά και στην ταινία “Με χωρίς γυναίκες” σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Σειτανίδη..και στο εξωτερικό συγκεκριμένα στο Ισραήλ στην ταινία “Μagic Men” του Erez tadmor & Guy Nattiv.
5.- Διαβάζατε; Ποιοί έλληνες ή ξένοι συγγραφείς σας έχουν τυχόν επηρεάσει;
Άλλωστε Ηθοποιός είμαι και βέβαια πάρα πολύ και πάρα πολλά έτσι ώστε να καλλιεργήσω το πνεύμα μου..Αλλά και πιο πριν..Και ποιός δεν διαβάζει άλλωστε θέλω να πιστεύω.. Εμείς που ακολουθούμε την δημιουργική γραφή γράφουμε για να εκφράσουμε ένα μέρος του εαυτού μας και να το δώσουμε στους αναγνώστες... Μου αρέσει η ποίηση, διαβάζω Έλληνες ποιητές μέχρι ξένους συγγραφείς..Αγαπώ πολύ τον Ελύτη και αυτό γιατί ο λόγος του με συγκλονίζει.
6.- Μόνο το 10% των ελλήνων διαβάζει. Τι λέτε;
Χμμ. αρνούμαι να το πιστέψω.. Συγγραφή, συν-γραφή… γράφεις εσύ μαζί με έναν απέναντι σου ο οποίος ακούει τις λέξεις σου και σε προσέχει ..Ελπίζω να έρθουν καλύτερες ημέρες..
7.- Ποια είναι τα μελλοντικά σας σχέδια; Περιμένουμε κάποιο νέο βιβλίο, ή κάποια ταινία;
Περιορισμένος χρόνος..ήδη είμαι στην επόμενη έκδοση της επόμενης ιστορίας πάνω στην αρχαία Ελλάδα. Επιτρέψτε μου να μην αποκαλύψω το σημείο αναφοράς, αλλά είμαι σίγουρος πως θα σας καταπλήξω ευχάριστα... ιδιαίτερο θέμα και τόπος αναφοράς ενός μεγάλου μνημείου με βαριά ιστορία. Συνεργάζομαι με την ομάδα μου και σύντομα ραντεβού στα βιβλιοπωλεία. Και αυτή την περίοδο βρίσκομαι σε γυρίσματα της επόμενης ταινίας μου.

Ευχαριστούμε τον συγγραφέα και του ευχόμαστε κάθε επιτυχία!