Συνέντευξη με την Άννα Αθανασιάδου


Σε άλλο κλίμα η σημερινή συνέντευξη, στην οποία έχω τη χαρά να σας παρουσιάσω έναν ιδιαίτερο άνθρωπο, που κι εγώ πρόσφατα γνώρισα καλά και με εξέπληξε. Αλλά καλύτερα να σας πω πρώτα δυο λόγια για το βιογραφικό της και μετά ας την αφήσουμε να μας μιλήσει η ίδια.

Η Άννα Αθανασιάδου γεννήθηκε το 1976 στην Αθήνα. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας και στο Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, στο τμήμα Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Οι σπουδές της περιλαμβάνουν πτυχία μουσικής σε πρακτικό και θεωρητικό επίπεδο. Εργάζεται στο χώρο της ιδιωτικής και φροντιστηριακής εκπαίδευσης από το 1998. Έχει γράψει παιδικά βιβλία, βιβλία με εκπαιδευτικό υλικό για παιδιά Δημοτικού και βιβλία για νηπιαγωγούς και δασκάλους. Από το 2003 παραδίδει σεμινάρια σε εκπαιδευτικούς και γονείς καθώς  και σεμινάρια δημιουργικής γραφής. Συνεργάζεται σε μόνιμη βάση με το παιδαγωγικό περιοδικό «Παράθυρο στην εκπαίδευση του παιδιού». Το 2009 ιδρύει την εταιρία σχεδιασμού εκπαιδευτικών προγραμμάτων 4e-project. Από τότε μοιράζει την ημέρα της ανάμεσα στη διδασκαλία, στην οργάνωση εκπαιδευτικών δράσεων και στην παραγωγή εκπαιδευτικού υλικού για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια  εκπαίδευση. Τα παιδιά της τη βλέπουν λίγο, αλλά την εμπνέουν πολύ. Δεν σταματά να αναζητά τρόπους βελτίωσης της διαδικασίας μάθησης.

Τα τελευταία της βιβλία για παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας μπορείτε να τα βρείτε στις εκδόσεις ΩΡΙΩΝ http://www.orionbooks.gr/index.php?route=product/product&path=170_187&product_id=1127

Τα βιβλία τα συναντάμε και στη δική τους σελίδα στο facebook: https://www.facebook.com/topaixniditwnepoxwn/



ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ   ΓΙΑ ΤΑ  ΒΙΒΛΙΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ

1.- Διευθύνεις ένα φροντιστήριο μέσης εκπαίδευσης (Φροντιστήριο Αθανασιάδου), μια επιχείρηση (4e-project), γράφεις παιδικά βιβλία, κάνεις σεμινάρια γραφής παραμυθιών και παράλληλα είσαι σύζυγος και μητέρα δύο αγοριών. Πώς τα καταφέρνεις; Πες μας το μυστικό της επιτυχίας σου.

 Σε αυτήν την ερώτηση η πρώτη αυθόρμητη απάντηση- τόσο η δική μου όσο και των πολύ κοντινών μου ανθρώπων- είναι ένα τεράστιο αμήχανο χαμόγελο… Πραγματικά δεν ξέρω και δεν νομίζω ότι υπάρχει μυστικό. Ακολουθώ κάποιες τεχνικές ωστόσο: Κάνω λίστες, βάζω προτεραιότητες, κάνω μόνο πράγματα που με ευχαριστούν και είμαι έτοιμη οποιαδήποτε στιγμή να τα παρατήσω όλα και…  να πάω για καφέ σε μια παραλία! Η ιδέα ότι έχω την εσωτερική ελευθερία να κάνω κάτι τέτοιο  μου δίνει καθημερινά δύναμη, μου θυμίζει ότι όλο αυτό το τρελό πρόγραμμα είναι συνειδητή επιλογή μου και με βοηθά να οργανώνω αποδοτικά τον χρόνο μου.

2.- Μίλησε μας λίγο για το έργο σου στην εκπαίδευση. Νομίζω ότι και τα βιβλία που γράφεις έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα.

Ο χώρος της εκπαίδευσης είναι ο φυσικός μου χώρος. Είναι ο χώρος στον οποίο μπορώ να λειτουργήσω πραγματικά. Και τον εννοώ με την ευρύτερη έννοια, όχι στενά με την έννοια της διδασκαλίας. Πέρα από την τυπική εκπαίδευση υπάρχει ένα άλλο, μεγάλο και πολυμορφικό πεδίο, μέσα στο οποίο ο καθένας μαθαίνει πολλά και με πολλούς διαφορετικούς τρόπους. Όλη μου η προσπάθεια στον χώρο της εκπαίδευσης σχετίζεται με τη δημιουργία κινήτρων μάθησης στους γύρω μου. Τα περισσότερα βιβλία μου έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα … Αλλά  γενικά όλα τα βιβλία, έτσι κι αλλιώς, κάτι δεν μας μαθαίνουν;

3.- Παρουσίασέ μας με λίγα λόγια την εταιρία 4e-project.  

Το 4e-project είναι μια εταιρία σχεδιασμού εκπαιδευτικών προγραμμάτων και παραγωγής εκπαιδευτικού υλικού. Συνεργάζεται από το 2009 με εκπαιδευτικές μονάδες, ιδιώτες εκπαιδευτικούς, φροντιστήρια, κέντρα δημιουργικής απασχόλησης και εταιρίες σχεδιάζοντας εκπαιδευτικά προγράμματα για παιδιά και ενήλικες, παράγοντας πρωτότυπο εκπαιδευτικό υλικό και υλοποιώντας βιωματικά εργαστήρια, σεμινάρια και  ψυχαγωγικά εργαστήρια για κοινωνικές εκδηλώσεις. Η ομάδα μας αποτελείται από επιστήμονες εκπαιδευτικής πολιτικής, σχεδιαστές εκπαιδευτικών προγραμμάτων, εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων, υλοποιητές προγραμμάτων, ψυχολόγους, θεατρολόγους, γραφίστες και εικαστικούς. Δημιουργείται έτσι ένα δυναμικό σύνολο ανθρώπων, που με κατάλληλη κατάρτιση και ουσιαστική αγάπη για τη βιωματική μάθηση, σχεδιάζουν προγράμματα  προσαρμοσμένα πάνω στις ανάγκες του κάθε φορέα. Για να γίνω πιο κατανοητή, δείτε για παράδειγμα τα προγράμματα θερινής απασχόλησης για παιδιά που οργανώνουν πολλοί φορείς. Η εταιρία μας σχεδιάζει το πρόγραμμα και όλο το υλικό που θα αξιοποιηθεί και επιμορφώνει τους υλοποιητές ή το υλοποιούν δικοί μας συνεργάτες. Και αυτό είναι μόνο ένα μικρό κομμάτι των υπηρεσιών μας. Είναι δύσκολο να μεταφέρω με λίγα λόγια το εύρος της δράσης μας. Μπορεί κάποιος να μας γνωρίσει στο www.4e-project.gr και να μας ακολουθήσει σε facebook και twitter.

4.-Διαβάζεις; Κι αν διαβάζεις σε έχουν επηρεάσει κάποιοι Έλληνες ή ξένοι συγγραφείς;

Έχω διαβάσει αρκετά στο παρελθόν. Διαβάζω συνειδητά και φανατικά από 8  ετών ξεκινώντας από ξένη κλασική λογοτεχνία και σύγχρονη ελληνική εφηβική λογοτεχνία. Τα παιδικά μου χρόνια (και όχι μόνο τα παιδικά μου καλοκαίρια) είναι γεμάτα από ανάλογες αναμνήσεις… Θυμάμαι χαρακτηριστικά να έχω κρυφτεί κάτω από το πάπλωμα με φακό στην Δ΄ Δημοτικού και να προσπαθώ να ολοκληρώσω ένα βιβλίο του Ι. Βερν . Οι γονείς να φωνάζουν ότι πρέπει να κοιμηθώ- γιατί την επόμενη μέρα είχα φυσικά σχολείο- κι εγώ να αγωνιώ να προλάβω να διαβάσω το τέλος… Αυτή η λαχτάρα με κατατρέχει μέχρι σήμερα.  Μπορώ να ξενυχτήσω διαβάζοντας ένα συναρπαστικό βιβλίο, χωρίς να υπολογίζω τίποτα… Ωστόσο τα τελευταία χρόνια περιορίζομαι στο να διαβάζω βιβλία μόνο στις διακοπές και κυρίως αστυνομικά, που με ξεκουράζουν. Καθημερινά δεν υπάρχει χρόνος και για αυτό. Δυσκολεύομαι να ξεχωρίσω συγγραφείς… Στη βιβλιοθήκη μου θα δει κανείς από βιβλία της Μάρως Δούκα και του Γιάννη Ξανθούλη μέχρι όλη τη σειρά βιβλίων της Αγκάθα Κρίστι ή όλη τη σειρά Χάρι Πότερ… Υποθέτω ότι έχω επηρεαστεί λίγο πολύ από καθετί που έχω διαβάσει. Όλα είναι βιώματα.

 5.- Νομίζεις ότι οι Έλληνες σήμερα και ιδιαίτερα τα νέα παιδιά διαβάζουν; Κι αν όχι, τι προτείνεις για την εξάπλωση της αναγνωσιμότητας;

Με έχει προβληματίσει αρκετά αυτό το ερώτημα… Γενικά δεν είμαι από αυτούς που ισχυρίζονται ότι «παλιά ήταν όλα καλύτερα» ή ότι «η νέα γενιά είναι κατεστραμμένη» κτλ. Δεν θεωρώ ότι τα νέα παιδιά ή οι έφηβοι έχουν χειρότερη σχέση με το εξωσχολικό βιβλίο σε σχέση με 20-30 χρόνια πριν. Και οι νέοι γονείς νιώθω ότι σπρώχνουν συνειδητά τα παιδιά από μικρή ηλικία προς το βιβλίο σε μεγαλύτερο βαθμό από όσο οι δικοί μας γονείς. Οι σημερινοί έφηβοι είναι πιο ανεξάρτητοι ως προς τις επιλογές τους. Δεν θα διαβάσουν ένα βιβλίο επειδή τους το είπε ο καθηγητής ή ο γονιός. Θα διαβάσουν μόνο όσοι  το θέλουν πραγματικά. Μπορεί να έχουμε λιγότερους αναγνώστες, αλλά έχουμε πιο συνειδητούς. Στα σχολεία και κυρίως στην προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση γίνονται πολλά για να ενισχυθεί η επαφή με το βιβλίο. Έχουμε πολλούς εκπαιδευτικούς που ενδιαφέρονται πραγματικά για τη φιλαναγνωσία και παράγουν έργο. Και οι σχετικές δράσεις από δήμους, βιβλιοθήκες και εκδοτικούς οίκους συνεχώς πληθαίνουν. Αλλά αρκούν ; Στους 10 μαθητές μου διαβάζουν συνειδητά λογοτεχνία οι 3. Το ποσοστό δεν διαφέρει σημαντικά σε σχέση με το παρελθόν. Όμως είναι εξαιρετικά μικρό. Για την εξάπλωση της αναγνωσιμότητας τι άλλο να προτείνει κανείς παρά τα προφανή: να γίνει συνήθεια από τη μικρή ηλικία, να αποδεσμευτεί από τη σχολική εργασία, να γίνει ορθολογικά η πρώτη επαφή με τη λογοτεχνία. Δεν είναι δυνατόν να πιστεύουμε αφελώς ότι σε όλους τους δεκάχρονους θα αρέσει για παράδειγμα η Π.Δέλτα ή ο Β. Ουγκώ. Αν πιέσουμε ένα παιδί να αρχίσει με ένα κλασικό βιβλίο «που μεγάλωσε γενιές και γενιές», που είναι «αριστούργημα της κλασικής λογοτεχνίας», παρόλο που το περιεχόμενο ενός τέτοιου βιβλίου δεν θα συνάδει με τα ερεθίσματα και τα ενδιαφέροντα του παιδιού, το πιο πιθανό είναι να δημιουργήσουμε άλλον έναν ενήλικα που θα προτιμά να περάσει τον χρόνο του με οτιδήποτε άλλο παρά διαβάζοντας λογοτεχνία. Χρειάζεται πολλή προσοχή αυτή η αρχική μύηση…

6.- Ελεύθερος χρόνος ή χρόνος προσωπικός σου μένει; Και πώς τον αξιοποιείς γενικώς;

Ποιον ορίζουμε ως ελεύθερο και προσωπικό χρόνο; Αν ελεύθερος και  προσωπικός χρόνος είναι αυτός κατά τη διάρκεια του οποίου το άτομο κάνει πράγματα που το ευχαριστούν  και πράγματα που αγαπά, τότε  κάθε μέρα έχω… άπλετο ελεύθερο χρόνο! Με την συνηθισμένη  έννοια του όρου ο προσωπικός μου χρόνος είναι πολύ λίγος… Και τότε ασχολούμαι κυρίως με μια άλλη μεγάλη μου αγάπη, τα ταξίδια. Κατά προτίμηση με …μηχανή μαζί με τον Μάνο!

7.- Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια;

Σχέδια έχω πολλά, ιδέες ακόμα περισσότερες… Είτε το πιστεύεις είτε όχι κάνω συνήθως πλάνο πενταετίας από τότε που ήμουν έφηβη. Θέτω δηλαδή στόχους για τα επόμενα πέντε χρόνια και …τους πετυχαίνω!  Άμεσος στόχος μου είναι η  ολοκλήρωση κάποιων βιβλίων με τη βοήθεια και της πολυτάλαντης και αγαπημένης εικονογράφου και γραφίστριας Μιμίκας Καπούλα,  η ανάπτυξη νέων δράσεων στο 4e-project  και …ένα μεγάλο ταξίδι με μηχανή στην Ιταλία, για απόκτηση νέων εμπειριών!

8.- Έχεις να δώσεις μια συμβουλή στα νέα παιδιά που ετοιμάζονται για τις πανελλήνιες σαν εκπαιδευτικός;

Η συμβουλή είναι μία: «Κάνε ό,τι κάνεις με κέφι και θα πετύχεις». Αυτό λέω συνεχώς στα παιδιά κάθε χρόνο. Και όσοι με πίστεψαν μέχρι τώρα και το ακολούθησαν, δεν το μετάνιωσαν… Οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι απλά ένας διαγωνισμός. Από τη στιγμή που οι θέσεις σε κάποιο τμήμα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι λιγότερες από τους υποψηφίους, με κάποιο τρόπο πρέπει να επιλεγούν ποιοι θα τις καταλάβουν. Για αυτό και η οποιαδήποτε εξαγγελία περί «κατάργησης εξετάσεων» είναι απλώς παραπέτασμα καπνού. Είτε με  βαθμολογικά κριτήρια σε περισσότερα μαθήματα είτε με εσωτερικές εξετάσεις εντός των πανεπιστημίων-οποιοδήποτε σύστημα δηλαδή και να ακολουθήσει μια χώρα- κάπου, κάπως, κάποιος, κάποτε θα αξιολογηθεί για το αν θα σπουδάσει το ένα ή το άλλο αντικείμενο. Θα συμβούλευα τα παιδιά λοιπόν να δουν τις εξετάσεις αυτές στις πραγματικές τους διαστάσεις, ως το πρώτο βήμα. Ας θυμούνται πάντα ότι η δια βίου μάθηση είναι το κλειδί της επιτυχίας στην εποχή μας και ότι όταν κάποιος θέλει να εκπαιδευτεί σε κάτι, να καταρτιστεί επαγγελματικά  ή να γεμίσει γενικότερα τις πνευματικές του αποθήκες, μπορεί να το πετύχει με πολλούς τρόπους. Τόσο μια επιτυχία όσο και μια αποτυχία στις πανελλαδικές εξετάσεις  είναι σίγουρα μια ευκαιρία να γνωρίσει ο νέος καλύτερα τις δυνατότητές του, τα όριά του, ακόμα και τις πραγματικές του επιθυμίες.



Τι να πει κανείς παραπάνω. Ευχόμαστε στην Άννα πάντα επιτυχίες και πραγματικά θαυμάζω την αστείρευτη ενέργειά της.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου