Συνέντευξη με τον Κώστα Μπέζα



Ο Κώστας Μπέζας είναι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, που όταν όμως αρχίσει να μιλάει, με τον ήρεμο αλλά γεμάτο πάθος λόγο του, στην κυριολεξία κρέμεσαι από το στόμα του. Τον «ανακρίναμε» και ιδού τα’ αποτελέσματα:



1.     Το πρώτο σας βιβλίο με τον τίτλο «Οι μαγικοί αριθμοί του ποδοσφαίρου» είχε να κάνει με το ποδόσφαιρο και τους αριθμούς που πιθανώς το διέπουν. Μιλήστε μας λίγο γι αυτό.
Με κριτήριο την πολύχρονη  εμπειρία μου στην αθλητική δημοσιογραφία, προέκυψε ένα ενδιαφέρον ζήτημα για εξέταση, αν δηλαδή το ποδόσφαιρο εμπεριέχει ένα δικό του κρυφό αλλά και  σταθερό μαθηματικό μοντέλο, ικανό να παρουσιάζει εντελώς ανατρεπτικά αποτελέσματα χωρίς καμία λογική εξήγηση. Είναι ένα δοκίμιο που χρειάστηκε 8 χρόνια συνεχόμενης έρευνας, το οποίο με δεσμεύει και με δένει με ένα ανέλπιστα μεγάλο αριθμό αναγνωστών και φίλων του βιβλίου αυτού στην Ελλάδα και στο εξωτερικό (αφού έχει μεταφραστεί και στα αγγλικά).


2.     Το δεύτερο βιβλίο σας από τον εκδοτικό οίκο Πνοή με τίτλο «Ψυχή γραμμένη» αφηγείται τη σχέση ενός παιδιού με την γιαγιά του. Πως προέκυψε αυτό το θέμα.
Το βιβλίο αυτό υπήρχε «γραμμένο»  αρχικά στο μυαλό μου. Έπρεπε να αποκτήσει μια ενδιαφέρουσα λογοτεχνική μορφή για να ολοκληρωθεί, κάτι που με το χρόνο και την πλοκή αληθινών γεγονότων τελικά απέκτησε. Μετά τέθηκε το ερώτημα, αν αυτό που ήταν έτοιμο να εκτεθεί στο κοινό, πράγματι άξιζε και άντεχε  να εκτεθεί, αν ενδιέφερε τον κόσμο, αν είχε λόγους  και τρόπους να δώσει την μάχη απέναντι σε τόσα και τόσα αξιόλογα βιβλία.


3.     Συνήθως γράφουμε για τους γονείς μας κι όχι τόσο για παππούδες και γιαγιάδες.
Είχα την χαρά να έχω μια γιαγιά σπουδαία, η αγάπη και  η στάση της οποίας με καθόρισε. Ήταν για μένα, όπως για τόσους άλλους ακόμη,  το δεντρόσπιτο της παιδικής μας ηλικίας, μέσα στο οποίο κάθε φορά νοητά ή στην πραγματικότητα πηγαίνουμε και κρυβόμαστε. Εκεί, σε αυτό το καταφύγιο  ήθελα να ταξιδέψω τους αναγνώστες.


4.     Τι σημαίνει ακριβώς για σας η φράση ….ψυχή μου γραμμένη
Γραμμένο μου ή γραμμένη  μου είναι τοπικός ιδιωματισμός της περιοχής της Ηπείρου, της ορεινής Στερεάς Ελλάδας αλλά  και  της κεντρικής Μακεδονίας.  Μια προσφώνηση ιδιαίτερα τιμητική, που έλεγαν οι παλιότεροι και οι παλιότερες  όταν έβλεπαν και υποδέχονταν  αγαπημένα τους πρόσωπα. Η γιαγιά μου ωστόσο δίπλα στην λέξη  γραμμένο- γραμμένη τοποθέτησε την λέξη ψυχή και έτσι πάντα  με καλούσε, μέχρι που έφυγε.



5.     Ποια ήταν η αποδοχή του βιβλίου σας αυτό από το κοινό;
Το διάστημα των πρώτων μηνών  τουλάχιστον η ανταπόκριση των αναγνωστών του βιβλίου είναι τιμητική και συγκινητική. Υπάρχει μια ένταση που συνοδεύει τα σχόλια, υπάρχει ένας αυθορμητισμός και μια υπέροχη κατάθεση συναισθημάτων.
Δεν περιγράφεται αλλά είναι μια υποδοχή εντελώς ανθρώπινη.  Αν  μου επιτρέπεται  η επιλογή της λέξης θα έλεγα πως είναι εντελώς ξεχωριστή …αποδοχή. 


6.     Περιμένουμε κάτι καινούργιο σύντομα;
Έρχεται συνήθως το ίδιο το κοινό και σε προσκαλεί να σκεφτείς να γράψεις το επόμενο βιβλίο σου, αφού κάθε προηγούμενο δεν σου ανήκει πλέον, ανήκει στο ίδιο το κοινό. Ένα βιβλίο πρέπει είναι μια ολοκληρωμένη ιδέα που πρέπει να έχει μια σαφήνεια ακόμη και για τον τρόπο με τον οποίο  όταν με το καλό θα εκδοθεί, θα παρουσιάζεται και θα συστήνεται στους αναγνώστες στους οποίους θα απευθύνεται  και αυτό  όπως καταλαβαίνετε απαιτεί χρόνο, προσπάθεια και μάλλον ευστοχία.



7.     Πιστεύετε ότι οι Έλληνες διαβάζουν; Και τι προτείνετε για την αύξηση της αναγνωσιμότητας;
Είναι αλήθεια ότι οι Έλληνες δεν διαβάζουν. Γι’ αυτή την υστέρηση, ο κάθε εμπλεκόμενος με το βιβλίο, έχει τις δικές του ευθύνες  ανάλογα τον ρόλο του καθενός.
Όσοι δραστηριοποιούνται   στο βιβλίο, δείχνουν να συνωστίζονται στο υπάρχον μικρό μερίδιο αναγνωστών,  «σπρώχνονται» και «σπρώχνουν» στον ίδιο χώρο με το ίδιο κοινό, διεκδικώντας τους ίδιους και τους ίδιους αναγνώστες.
Δεν επιθυμούν να εντοπίσουν  καινούργιο  κόσμο και διαφορετικό ενδεχομένως. Δεν γίνονται περισσότερο προσιτοί, σε εκείνους που διστακτικά στέκονται  μακριά από τα βιβλιοπωλεία.  Το κοινό αναζητά λόγους και αφορμές για να ανακαλύψει το βιβλίο, δεν νομίζω ότι υπάρχουν κάποιοι που το βλέπουν αρνητικά. Να εξετάσουμε λοιπόν μήπως  έφτασε η στιγμή να φέρουμε νέο κόσμο κοντά στο βιβλίο, αλλάζοντας το βιβλίο που  γράφουμε ή δημιουργούμε.



8.     Σας έχουν επηρεάσει έλληνες ή ξένοι συγγραφείς και με ποιον τρόπο;
Με επηρέασαν περισσότεροι εκείνοι που δεν έγραψαν βιβλία  αλλά έγραψαν άλλοι για εκείνους (όλοι οι προσωκρατικοί) και από τους   πιο γνωστούς μας συγγραφείς  με έχει επηρεάσει  ο Νίκος Καζαντζάκης.



9.     Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με το γράψιμο;
Να αποκτήσει έναν εντελώς  προσωπικό χαρακτήρα γραφής. Να μην προσπαθήσει να μιμηθεί κανέναν, να επιχειρήσει να γράψει όσο πιο απλά μπορεί, να γράφει όχι μόνο για τους τωρινούς, αλλά για τους μελλοντικούς και για  τους προηγούμενους.



10.  Τι θα θέλατε να πείτε στους νέους για την σχέση τους με τους γονείς και τους παππούδες τους;

Υπάρχουν στη ζωή μας πρόσωπα που έρχονται να μας διδάξουν, να μας βοηθήσουν και να μας καθορίσουν. Αυτό δεν είναι εφικτό να καταγραφεί και να αναγνωριστεί το διάστημα που συμβαίνει. Χρειάζεται χρόνος και απόσταση. Ας ρίξουν όλοι μια ματιά πίσω, θα ανακαλύψουν  ίσως τους …επίγειους αγγέλους τους, με την μορφή ανθρώπων, κάποιες φορές δικών τους. 


Καλή επιτυχία Κώστα και γρήγορα περιμένουμε το επόμενο έργο σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου