ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ - Ο ΔΙΚΟΣ ΜΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ


Σ’ αυτή τη γη όλα είναι ήρεμα, κυλούν όμορφα και σαγηνεύουν την ψυχή του κάθε ξένου ή έλληνα τουρίστα που έρχεται για διακοπές. Ο ουρανός βασιλεύει γαλανός, ξάστερος δίχως μπαμπακένια σύννεφα στον ορίζοντα. Ο ήλιος ξεπροβάλλει καυτός, φωτεινός, καλημερίζοντάς μας ορεξάτος προσκαλώντας μας για ηλιοθεραπεία. Το πράσινο των δέντρων ξεχύνεται από παντού ξεκουράζοντας έτσι τις πονεμένες ανάσες μας και δίνοντάς μας οξυγόνο ζωής. Τα πεύκα χιλιάδες γύρω μας με τις αιωνόβιες ρίζες τους σκεπάζουν το δάσος που περιβάλλει το χωριό. Οι ευλογημένες ελιές μας ταΐζουν λάδι, ελιές και προσφέρουν σκιά στα χωράφια μας, ενώ οι ψηλοί φοίνικες αγέρωχα ομορφαίνουν τους κήπους μας. Δεκάδες οι μυρωδιές του μελιού, του γιασεμιού, του βασιλικού, του δυόσμου, της ρίγανης, των γερανιών, των λέιλα και της μπουκαμβίλιας μέσα στα παρτέρια, στις πλατείες, στα σοκάκια και στις αυλές μας, μα και στους περίβολους των εκκλησιών αλλά και στις αποθήκες. Το παράξενο είναι πως αυτά τα δέντρα αρχίζουν από τους λόφους και καταλήγουν κοντά στην θάλασσα.


Το πιο δυνατό όμως και πανέμορφο στοιχείο είναι η δροσερή ακτή μας. Αυτή η γαλαζοπράσινη νεράιδα, της Χαλκιδικής. Σαν κι αυτή καμιά! Διάφανη, καθαρή, πλανεύτρα. Μια εξωτική παραλία για όλα τα γούστα. Αλλού θα την βρεις ήρεμη με ρηχά νερά, χρυσαφένια αμμουδιά, ιδανική για μικρά παιδιά κι αλλού θα την δεις άγρια και βαθιά, ανάμεσα σε βράχους σκληρούς, απότομους με μια αλισάχνη να αφρίζει και μια φωνή να σε προσκαλεί να την γευτείς. Τι πανέμορφα ηλιοβασιλέματα, τι αμφιθεατρικά βράχια ανακατεμένα με πεύκα, τι μαγικές προβλήτες με καράβια ν’ αρμενίζουν στα γύρω μπλε, σκουρόχρωμα, βαθιά νερά! Όπου κι αν γυρίσεις τα μάτια σου το απέραντο γαλάζιο της παραλίας θα σε μαγέψει και θα σου πολιορκήσει το νου. Δίκαια λοιπόν έχει πάρει την γαλάζια σημαία από την Ευρώπη για τις πιο ιδανικές παραλίες της η όμορφη νύμφη, η Χαλκιδική μας.

Η χερσόνησος αυτή εκτός από τις πολλαπλές επιλογές της στα τρία πόδια της - την Κασσάνδρα με τους χιλιάδες τουρίστες και τα πολλά ξενοδοχεία αλλά και τα υπέροχα συγκροτήματα, την Σιθωνία με την υπερβολική φυσική ακατέργαστη ομορφιά και τις διάφορες παιδικές κατασκηνώσεις αλλά και το Άγιο Όρος με τα πιο όμορφα μοναστήρια - αποτελεί το πιο σπουδαίο κόσμημα της βορείου Ελλάδος. Τα παραδοσιακά σοκάκια με τους πλακόστρωτους δρομίσκους και τα παλιά φαναράκια σε μεθούν υπό το φως της πανσελήνου και σ’ οδηγούν να γευτείς τον έρωτά σου. Τα μικρά καραβάκια στο φάρο στέκουν όλη νύχτα μέχρι το πρωί για να ταξιδέψουν στις κοντινές ακρογιαλιές και στο άγονο, μικρό νησάκι «Κέλυφος». Λίγο μακρύτερα τα σπήλαια των Πετραλώνων σε προσκαλούν να γνωρίσεις τον πρώτο αρχάνθρωπο και να ξεναγηθείς σε σταλακτίτες εκατομμυρίων χρόνων.

Όταν η καμπάνα χτυπήσει εκεί, το πανηγύρι φουντώνει κι η εκκλησιά της Παναγιάς γιορτάζει το Πάσχα του καλοκαιριού. Ευλογημένη γη, γαλήνια και ονειρεμένη. Μόνο έχει να σου προσφέρει… Σου δίνει απλόχερα μπάνια και συνεπώς υγεία, φυσική ομορφιά και συνεπώς γαλήνη ψυχής, υγιεινούς καρπούς και συνεπώς γερό σώμα, φιλοξενία σε μαγικά σπίτια και συνεπώς θαλπωρή. Μόνο αισθήματα δροσιάς, ευτυχίας, αγαλλίασης, νεότητος και χαράς αποκτάς εκεί.

Στο πανέμορφο Πευκοχώρι, το δικό μου χωριό. Ένας αληθινός Παράδεισος, επίγειος, ο δικός μου!


Κατερίνα Ραμανδάνη

Αφιέρωμα σε ταξιδιωτικούς προορισμούς


Αγαπημένοι μου φίλοι γυρίσαμε....γεμάτοι όρεξη για δουλειά, νέες ιδέες και προτάσεις. Ξεκινώντας και σε συνεργασία με τους συγγραφείς των εκδόσεων Πνοή, σκεφτήκαμε να γράψουμε όλοι ένα κείμενο μέχρι 500 λέξεις με τουλάχιστον μία φωτογραφία από τον τόπο που ο καθένας από μας επισκέφτηκε. Αρκετοί έχουν ήδη ανταποκριθεί κι όσοι δεν στείλατε ακόμα, σας περιμένουμε.
Το απόγευμα θα αναρτήσουμε το πρώτο μας κείμενο-αφιέρωμα. 
Καλό φθινόπωρο σε όλους μας .......

Καλό Καλοκαίρι!



Φτάσαμε στο τέλος αυτής περιόδου και ξεκινάμε κι εμείς τις διακοπές μας. Πριν σας αφήσω όμως, θα προτείνω κι εγώ μερικά βιβλία, μια και δεν προλάβαμε να επιλέξουμε κάτι απ’ όλους τους εκδοτικούς οίκους. Επιτρέψτε μου να βασιστώ σε προσωπικές μου επιλογές :



Γιώργος Τζιτζικάκης: «Του Αηδονιού το δάκρυ»  και « Ένα δράμι δύναμης» (Ωκεανίδα)

Κάκια Ξύδη: «Φυσάει…» (Πνοή)

Κώστας Μπέζας: «Ψυχή γραμμένη» (Πνοή)

Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης: «Η γριά βαλίτσα» (Πνοή)

Ειρήνη Φραγκάκη: «Λευκά Όνειρα» (Πνοή)

Κατερίνα Ραμανδάνη: «Βασιλιάς ή Σκύλος» (Πνοή)

Αλεξάνδρα Κουρκουδιαλου: «‘Ελλη, η εγγονή του Αιόλου» (Πνοή)

Βασίλης Καραναστάσης: «Έγκλημα και ταλαιπωρία» (Πνοή)

Λίτσα Καραμπίνη: «Κορόιδα σας την έσκασα» (Πνοή)

Αννα Νικόλ Μανιάτη: «Εκπτωτος άγγελος» και  «Το τίμημα» (Λιβάνης)

Γιώτα Γουβέλη: «Η πρώτη κυρία» και «Η μουσική του κόσμου» (Διόπτρα)

Μαρία Χανιώτου: «Το πέρασμα από τον Τσεσμέ» (Ωκεανός)



Ζητώ συγνώμη για όσους ξέχασα. Θα τους αποζημιώσω όμως από Σεπτέμβρη.

Μείνετε κοντά μας γιατί από το φθινόπωρο έχουμε περισσότερα νέα για τις τέχνες γενικότερα.

Καλό Καλοκαίρι! Καλή ξεκούραση!


Συνέντευξη από την Κατερίνα Ραμανδάνη

Η Κατερίνα Ραμανδάνη γεννήθηκε στην καρδιά της απέραντης πρωτεύουσάς μας, την Αθήνα, όταν ο πρώτος άνθρωπος πατούσε το πόδι του στο φεγγάρι για πρώτη φορά, όπως μας λέει η ίδια.         
Οι γονείς της χάρηκαν που το πρώτο τους παιδί ήταν κορίτσι και θα μεγάλωνε στην εποχή της προόδου και της τεχνολογίας.
Πέρασε τα εφηβικά της χρόνια,  στην ωραία συμπρωτεύουσα, τη νύμφη του Θερμαϊκού, την όμορφη Θεσσαλονίκη, μα έχει τις καλύτερες αναμνήσεις μου  απ΄  το πανέμορφο χωριό των αιωνόβιων πεύκων και της διάφανης γαλανής θάλασσας της Χαλκιδικής, το μαγικό Πευκοχώρι, απ’ όπου κατάγονται οι γονείς της.
Ας την "ανακρίνουμε" λοιπόν.

1. Το βιβλίο «Βασιλιάς ή Σκύλος» είναι το τέταρτο βιβλίο σας. Ποιο είναι το κρυφό μήνυμα που θέλετε να περάσετε στους αναγνώστες σας;
 Σωστά είναι το τέταρτό μου βιβλίο και το κρυφό μήνυμα που θέλω να περάσω είναι διπλό. Από την μια ότι ευτυχία στην ζωή δεν είναι η δόξα, η εξουσία, οι έρωτες, τα ταξίδια και τα λεφτά αλλά οι απλές, χαρούμενες στιγμές που η καρδιά ενός ανθρώπου χαμογελά με τους αγαπημένους του κι ένα χορτασμένο, καλό τέλος. Από την άλλη ο Θεός (η μοίρα) καθορίζει την πορεία μας καθώς και το τέλος μας.

2. Πώς προέκυψε το γράψιμο στη ζωή σας;
Εντελώς φυσικά και αθόρυβα στην εφηβική μου ηλικία, αρχικά με την ποίηση και στη συνέχεια με το διήγημα και το μυθιστόρημα όπως το βιβλίο μου «Βασιλιάς ή Σκύλος» που κυκλοφορεί αυτή την εποχή. Είναι ο τρόπος εκφράζομαι, ο τρόπος διαφυγής μου από τα προβλήματα. Η γραφή έχει μπει μέσα μου σαν το αίμα που κυλάει στις φλέβες μου και επειγόντως πρέπει να βρει διέξοδο στο χαρτί. Μια σχέση λατρείας, ερωτική, παθιάρικη και απαραίτητη συγχρόνως.

3. Ξεχωρίζετε κάποιο από τα βιβλία σας και γιατί;
Όλα τα βιβλία μου είναι σαν τα παιδιά μου. Δεν μπορώ να ξεχωρίσω, όμως μπορώ να έχω μια ιδιαίτερη αδυναμία κι αυτή ανήκει στο πιο φρέσκο βιβλίο μου, τον «Βασιλιά ή σκύλο». Γιατί με αγγίζει βαθιά η πλοκή, οι ήρωες και το θέμα του. Ίσως και επειδή είναι ένα ιδιαίτερο βιβλίο, προσεγμένο, επιμελημένο προσεκτικά και πολύ ταξιδιάρικο.

4. Ποια είναι τα συναισθήματα του συγγραφέα όταν βλέπει το βιβλίο του τυπωμένο;  
Χαρά, ανακούφιση, λαχτάρα και ελπίδα να ταξιδέψει πολύ και παντού.

5. Πιστεύετε πως ο ρόλος του εκδοτικού οίκου είναι σημαντικός στην έκδοση ενός βιβλίου;  
Φυσικά και είναι σημαντικός ο ρόλος ενός εκδοτικού οίκου. Η επιμέλεια, η διαφήμιση, το όνομά του στην αγορά, η προώθηση και οι δημόσιες σχέσεις του είναι το παν για το κάθε νέο βιβλίο. Φυσικά εξίσου σημαντικός είναι κι ο ρόλος του συγγραφέα που θα προβάλλει, θα δώσει τροφή στο κοινό με το ύφος του, την παρουσία του, το προφίλ του αλλά και την διάθεσή του να κυνηγήσει το όνειρό του.

6. Περιμένουμε κάτι καινούργιο σύντομα;  
Πάντα κάτι να περιμένετε από μένα. Περιμένω πάντα την κατάλληλη στιγμή για να δημοσιοποιήσω κάποιο έργο μου. Θέλω αργά και σταθερά να προχωράω με τα βιβλία μου.

7. Πιστεύετε ότι οι Έλληνες διαβάζουν; Και τι προτείνετε για την αύξηση της αναγνωσιμότητας;  
Οι στατιστικές δείχνουν ότι δεν διαβάζουν πολύ οι Έλληνες όσο άλλοι λαοί. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι όμως απ’ αυτούς που διαβάζουν τουλάχιστον διαβάζουν πολύ. Είναι φανατικοί βιβλιοφάγοι όσον αφορά φυσικά το μυθιστόρημα.

8. Σας έχουν επηρεάσει έλληνες ή ξένοι συγγραφείς και με ποιον τρόπο;  
Διαβάζω περισσότερο τους Έλληνες συγγραφείς αλλά προτιμώ να έχω το δικό μου ύφος, τρόπο ή σκέψη. Δεν μ’ αρέσει να θέλω να μοιάσω σε κάποιον άλλο συγγραφέα ή να τον μιμούμαι. Θέλω να είμαι η Κατερίνα.

9. Τι θα συμβουλεύατε κάποιον που θέλει να ασχοληθεί με το γράψιμο;
Αν θα έχει ταλέντο να ασχοληθεί ενεργά αλλιώς να διαλέξει να κάνει κάτι άλλο. Να ασχοληθεί σοβαρά καταρχάς, να διαβάζει αρκετά, να γράφει συνεχώς, να κάνει μαθήματα δημιουργικής γραφής σε ειδικά κι αξιόλογα κέντρα και να ακούει τους κανόνες και τις συμβουλές από τους ειδικούς του είδους της γραφής κι όχι από τον οποιοδήποτε.
Καλή ανάγνωση σε σας και καλή επιτυχία στην Κατερίνα Ραμανδάνη.