ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΕΡΓΙΟ ΒΑΓΓΛΗ


Φιλόλογος με προϋπηρεσία σε σχολεία Θεσσαλονίκης και Χαλκιδικής. Πόσο επηρέασε η διδασκαλία τη συγγραφή;

Η συγγραφή δεν αποτελεί αυτονόητη προέκταση της ιδιότητας του εκπαιδευτικού, αλλά, σίγουρα, διευκολύνεται από τη διδασκαλία, αφού τόσο ο διδάσκων όσο και ο συγγραφέας έχουν ως όργανο δουλειάς τη γλώσσα.



Έχετε γράψει αρκετά βιβλία; Και αν ναι, ποια;

Η συγγραφική μου δραστηριότητα καλύπτει τους χώρους της Λογοτεχνίας, του Θεάτρου, της Ιστορίας και της Λαογραφίας.

Ξεκίνησα τις εκδόσεις, ως δευτεροετής φοιτητής, με τη νουβέλα «Η ταφόπετρα» (1974 – εκτός εμπορίου), ακολούθησαν τα λαογραφικά «Δημοτικά τραγούδια της Χαλκιδικής», Εκδόσεις Αφών Κυριακίδη, 1986, και «Λαϊκά παραμύθια της Χαλκιδικής», Εκδόσεις Αφών Κυριακίδη, 1986 (δεύτερη έκδοση, συμπληρωμένη, Π.Σ. Ο Φάρος, 2017), το μυθιστόρημα «Η ζωή τους μια φάρσα», εκδόσεις Εντευκτηρίου, 2017, και η νουβέλα «Η περιπέτεια μιας αλήθειας», εκδόσεις Ανάτυπο, 2018.

Εκκρεμούν για έκδοση, 2018 - 2019, η νουβέλα «Η δεύτερη ευκαιρία», «Η ιστορία της Πορταριάς Χαλκιδικής», τα θεατρικά «Θύμα πολέμου», «Ταξίδι αταξίδευτο» και «Ο μπαμπάκας», και η ποιητική συλλογή «Ύμνος σ’ ένα άδειο κλουβί».



Πώς νιώσατε στην έκδοση του πρώτου βιβλίου σας;

Ικανοποίηση, γιατί είδα να γίνεται πραγματικότητα ένα όνειρό μου, και μάλιστα πολύ νωρίς, αλλά και ευθύνη, γιατί απέκτησα μια ιδιότητα, την οποία έπρεπε να επιβεβαιώνω διαρκώς, “με λόγια και έργα”.



Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με τη Λαογραφία, της Χαλκιδικής ιδιαίτερα;

Έχω γεννηθεί και μεγαλώσει σε χωριό της Χαλκιδικής (Πορταριά), σε μια εποχή που ο τρόπος ζωής αποτελούσε συνέχεια της λαϊκής Παράδοσης. Τα βιώματά μου, σε συνδυασμό με τις φιλολογικές σπουδές μου, κράτησαν αμείωτο το ενδιαφέρον μου για τη Λαογραφία.




Από που αντλείτε τα θέματά σας;

Από τη ζωή. Έχει τόσες παραλλαγές, τόσες εκπλήξεις και τόσα διδάγματα, που σε τροφοδοτεί διαρκώς με εμπνεύσεις.



Σας έχουν επηρεάσει κάποιοι συγγραφείς Έλληνες ή ξένοι;

Έχω εντυπωσιαστεί, ως προς το ύφος τους και ως προς τον τρόπο προσέγγισης των θεμάτων τους, από τους Έλληνες συγγραφείς: Αλ. Παπαδιαμάντη, Πην. Δέλτα, Στρ. Μυριβήλη, Νικ. Καζαντζάκη, Δημ. Χατζή, Μ. Καραγάτση, Αντ. Σαμαράκη, και από τους ξένους: Βίκ. Ουγκώ, Όσκ. Ουάιλντ, Ζ. Σαραμάγκου, Π. Κοέλιο, Γκ. Γκαρσία Μάρκες, κ.ά.



Οι Έλληνες πιστεύετε ότι διαβάζουν; Τι θα προτείνατε για την αύξηση της αναγνωσιμότητας;

Συγκριτικά με άλλους λαούς, νομίζω ότι οι Έλληνες δεν διαβάζουν πολύ. Κι από αυτούς που διαβάζουν, οι περισσότεροι είναι εθισμένοι σε εύπεπτα αναγνώσματα, τύπου «Άρλεκιν». Ωστόσο, όσοι έλκονται από τη σοβαρή λογοτεχνία, εκτιμώ ότι είναι συνεπείς και επαρκώς ενημερωμένοι, ώστε οι συγγραφείς να τους λαμβάνουν σοβαρά υπόψη.

Ο μόνος τρόπος για να αυξηθεί η αναγνωσιμότητα είναι οι ποιοτικές εκδόσεις, κόντρα στο ρεύμα των «αυτοεκδόσεων», το οποίο καλλιεργείται συστηματικά (με σεμινάρια δημιουργικής γραφής) από τους εκδοτικούς οίκους, που έχουν ξεπέσει σε εκκολαπτήρια ματαιοδοξίας φερέλπιδων συγγραφέων.



Το τελευταίο σας βιβλίο "Η περιπέτεια μιας αλήθειας" παρουσιάστηκε πρόσφατα. Ποια είναι η μέχρι τώρα αποδοχή του;

Είναι πολύ νωρίς για να αξιολογηθεί αυτό, δεδομένου ότι το βιβλίο δεν συμπλήρωσε μήνα από την κυκλοφορία του. Προσδοκώ ότι θα δικαιώσω την επιλογή των αναγνωστών.




Ασχολείστε και με το Θέατρο. Μιλήστε μας γι’ αυτό.

Το Θέατρο αποτελεί μια σοβαρή εναλλακτική στη συγγραφική μου ενασχόληση, διότι μου επιτρέπει να υποκαταστήσω την περιγραφή των χαρακτήρων και των καταστάσεων με «ζώσα» δράση. Κι αυτό με συναρπάζει, καθότι μπορώ και βιώνω με παραστατικό (σκηνικό) τρόπο, μέσω των ηρώων μου, όσα διαπραγματεύομαι στην υπόθεση του έργου.

Έχω γράψει έξι και πλέον έργα, εκ των οποίων το ένα («Όσο κρατάει ένα τσιγάρο») παίχτηκε στη Θεσσαλονίκη και στη Χαλκιδική (2009), σε σκηνοθεσία Αλέξη Μίγκα, αλλά και στην Αμερική (Φλόριντα, 2012), με τον τίτλο «The return», σε σκηνοθεσία Victor Carr.



Τι συμβουλή θα δίνατε σε έναν νέο συγγραφέα;

Να είναι ειλικρινής απέναντι στον εαυτό του και στους αναγνώστες. Να μη μιμείται τα πρότυπά του, αλλά να βρει το προσωπικό του ύφος. Να μην κουράζεται να διορθώνει τα κείμενά του, ακόμα κι αν έχουν εκδοθεί, διότι αυτό που έγινε βιβλίο δεν ήταν μια περιστασιακή έγνοια αλλά ένας διαρκής προβληματισμός.



 ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Στέργιος Βαγγλής γεννήθηκε στην Πορταριά Χαλκιδικής, το 1954.

Είναι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής ΑΠΘ (Τμήμα Βυζαντινής και Νεοελληνικής Λογοτεχνίας).

 Υπηρέτησε ως φιλόλογος σε σχολεία της Θεσσαλονίκης και της Χαλκιδικής (1980 - 2010), από τις θέσεις του διδάσκοντα, του γυμνασιάρχη και του αναπληρωτή προϊσταμένου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Χαλκιδικής.

Από το 1989 έως και το 2009, υπήρξε εκδότης των εφημερίδων της Χαλκιδικής «Γνώμη της Χαλκιδικής» (εβδομαδιαία) και «Επικοινωνία» (ημερήσια).

Ασχολείται με τη συγγραφή στους χώρους της Λογοτεχνίας, του Θεάτρου, της Ιστορίας και της Λαογραφίας.


Καλή συνέχεια και πολλές επιτυχίες από εμάς στον Στέργιο Βαγγλή!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου